Berichten weergeven met het label cabaret. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label cabaret. Alle berichten weergeven

dinsdag 9 april 2013

Cabaret

Ja, dat is dan weer typisch ik. Loop ik eerst nog te schreeuwen dat ik niet netjes letter voor letter het alfabet af ga en een dag later roep ik dat het hele idee sowieso bagger is, om vervolgens vandaag weer netje met de titel cabaret door te gaan. Eigenlijk heb ik daar mijn hele leven min of meer last van. Het is nu wel even heel extreem. Ik ben nu echt rapid aan het cyclen, om maar het maar even in medische termen te zeggen. Gisteren heb ik eigenlijk in zijn geheel overgeslagen. Dat had ik met mijn blog ook moeten doen, maar ik ben inmiddels wel zover dat ik de blogpost niet meer de volgende dag verwijder. Daar heb ik namelijk in het verleden nogal eens last van gehad: heb ik éérst spijt van het stukje, verwijder ik het omdat-het-toevalig-wel-mìjn-blog-is-en-ik-er-mee-doen-mag-wat-ik-wil en dan bedenk ik me weken later dat het tòch wel een leuke tekst was, maar tegen die tijd kan ik hem niet meer reconstrueren. Ik plaats vandaag in ieder geval weer netjes de letter c onderaan. Tja, cabaret, wat zal ik er van zeggen. Ik hou er erg van. De afgelopen jaren lukt het alleen vaak niet om een hele show op TV uit te kijken. Nee, naar het theater gaan we al een hele tijd niet meer. Dat komt enerzijds door de problemen die we beiden met onze gezondheid hadden en anderzijds door het feit dat we bang zijn dat als wij een avond weg zijn, dat de honden de buurt bij elkaar blaffen, maar dat is een hoofdstuk apart. Wat ik de afgelopen tijd deed, was dvd's uit de bibliotheek lenen, videobanden voor 50 cent bij de kringloop weghalen en op youtube fragmentjes kijken. Op die manier kun je pauzeren. Dat vind ik erg fijn. Wat ik leuk vind is zijn de shows waar de cabaretier maar een beetje voor zich uit lijkt te associeëren. Theo Maassen en Briggitte Kaandorp heb ik toch wel hoog zitten op dit punt. We hebben vorig jaar een hele box van Brigitte in huis gehad. Daarin praat zij de shows ook nog eens aan elkaar vanuit haar tuin en huis in Overveen (ook wel leuk, want wij hebben in die buurt gewoond, zouden er op de fiets foutloos naar toe rijden). Onderstaand stukje is al heel veel herhaald, maar ik vind het erg goed bedacht.



Het is ook zeer herkenbaar. Toevallig in Haarlem, waar Brigitte dus vandaan komt leerde ik tweede helft jaren 80 veel babyboomers kennen die het allemaal fantastisch voor elkaar hadden. Ik herinner me nog het bezoek aan een bb collega, wiens vriend mij op een gegeven moment mee nam naar zijn huis even verder op, om te laten zien 'hoe je van geld geld kon maken'. Hij was het huis in zijn eentje aan het verbouwen en zou het later voor véél meer geld kunnen verkopen. Tja, ik zat toen in een gedeeltelijke uitkeringspositie en dat soort dingen lagen vèr buiten mijn bereik en dat zijn ze eigenlijk altijd gebleven. Ja héél even was er sprake van dat we een heel goedkoop huisje in de buurt van Amersfoort zouden kopen, maar de hoeveelheid werk (en geld) die het had gekost om het bewoonbaar te maken, schrok ons tòch af.
Ehm, de letter W van wonen/woning is gelukkig nog ver weg, want voordat ik onze geschiedenis van zolderkamertjes, caravans, chaletjes en sociale huurwoningen een beetje begrijpelijk op schrift krijg...
We waren bezig met cabaret. Als ik zo'n show gezien heb, dan denk, schrijf en praat ik soms ook zelf een poosje in de stijl van de geobserveerde cabaretier. Ik neem snel dingen van mensen over, vooral als ik de persoon leuk/aardig/bewonderenswaardig vind. Sommige shows zitten ook als op een bandrecorder in mijn hoofd opgeslagen. Het gebeurde me eens dat ik aan één stuk door ging ratelen als Sanne Wallis de Vries, na het bekijken van een DVD. Ik vond dat heerlijk, maar na een half uur kwam mijn echtgenote met mijn pillendoosje aanzetten...

donderdag 22 november 2007

Bijna vergeten, hè!

Dat we bij Vreemde Geluiden ook weleens wat met cabaret en theater deden: