Posts weergeven met het label hoezen. Alle posts weergeven
Posts weergeven met het label hoezen. Alle posts weergeven

woensdag 18 juni 2014

Pauwenstoel

Je leert best nog wel wat, als je zo bezig bent als ik. Zo leerde ik onlangs wat een vlinderstoel is en nu kwam ik aldoende op de naam van zo'n grote rieten stoel waar Joey Dyser ons vroeger het hart sneller mee deed kloppen.



Er zijn zelfs meerdere namen voor; basket chair, wicker chair, maar de meest passende vind ik nog: peacock chair. Vooral bij bepaalde modellen is het net alsof je pauwenveren in je reet hebt. Wij hebben ooit twee bescheiden exemplaren gehad en ik heb die ook wel gebruikt om foto's van mijn lief te maken, maar die krijgen jullie lekker niet te zien.
Het was eerst mijn bedoeling om weer een 'vrouwen met...'-aflevering te maken hiermee, maar toen ik eenmaal ging zoeken op internet zag ik dat er minstens zoveel mannen in een pauwenstoel zijn geportretteerd. Dat is in ieder geval zo op platenhoezen:

Er zijn vast nog véél meer pauwenstoelplatenhoezen, maar dit is wat ik zo kon vinden, omdat ik kennelijk niet de eerste was die op dit idee was gekomen. Ik heb alleen wel de meeste bij elkaar op één pagina staan en dan wordt het òòk nog eens vervolgd: zo!

(tel maar)

donderdag 6 maart 2014

iets vrolijkers

Om te beginnen een paar mooie foto's door een vader (Alain Laboile) van zijn opgroeiende kinderen.



Zoals sommige zwartwitfoto's mooier zijn dan kleuren, zijn sommige mono-opnamen van muziek mooier dan stereo. Gisteren kocht ik bij Diskid een klassieke plaat van The Philadelphia Orchestra olv Eugene Ormandy, met op de ene kant de Schilderijententoonstelling van Moussorgsky/Ravel en op de andere kant de Vuurvogelsuite van Strawinsky.
Ik heb me trouwens zojuist tevergeefs suf gezocht naar een afbeelding van de hoes van deze plaat op internet. Dat is vreemd, want ik heb hem beslist vaker voorbij zien komen. Het kan natuurlijk zijn dat dat bij Diskid was, want Hank zei dat hij de plaat al langer in de winkel had. Het nieuwe was alleen dat er nu voor het eerst een officiële klassieke bak is.
Goed, ik heb dus maar even een foto gemaakt, want de hoes doet me om de één of andere reden méér dan de tekeningen van vuurvogels die ik zojuist op het web zag:



Helaas kan ik op de achterkant niet de naam van de maker van deze prent vinden.
Ja, de vuurvogelsuite, een overbekend stuk waarvan ik weleens dingen in eigen composities verwerkte, al in mijn allereerste zelfs en ik blijf het mooi vinden. Ik heb naast schoolmuziek nog een blauwe maandag compositie gestudeerd en mijn docent die wij hier niet met name zullen noemen deed nogal neerbuigend over mijn liefde voor dit werk. Strawinsky zou zich er ook aan geërgerd hebben dat veel mensen hem alleen maar van dit vroege werk kenden, terwijl hij later een enorme hoeveelheid mooiere, complexere en vernieuwender muziek heeft geschreven. Tja... mag IK het daarom niet mooi vinden, laat staan citeren? Er waren bepaalde overbekende stukken uit het ijzeren repertoire die taboe waren om te bewonderen. De Vier Jaargetijden van Vivaldi was daar misschien wel het beste voorbeeld van, terwijl ik me weleens afvroeg als ik het studentenorkest tijdens eindejaarsuitvoeringen zo hoorde of wij daar zèlf wel een fatsoenlijke uitvoering van konden geven. Ik heb ooit met een prijsvraag op Classic FM een CD van de Vier Jaargetijden door Ton Koopman cs gewonnen. Ik draai hem weleens en iedere keer geniet ik ervan. Sommige werken zijn niet voor niets overbekend. Nu is Koopman natuurlijk ook niet de eerste de beste Zwollenaar die iets in muziek doet, maar dit terzijde.

Verder kreeg ik de vraag van Ton Rückert of ik niet wat vrolijkers kon posten dan mannen die vrouwenlijken dragen. Vooruit dan maar...

zondag 8 december 2013

Hits om te hebben

Gisteren ben ik voor het eerst sinds ik mijn knie bezeerde weer naar de kringloopwinkel geweest en ik nam daar deze LP mee. U begrijpt natuurlijk dat ik dit niet voor de muziek deed, alhoewel ik wèl nieuwsgierig ben naar Zwarte Lola, maar voor mijn verzameling hoezenpoezen:


Met het huidige daglicht kon ik er helaas geen scherpere foto van maken en de flits blijf je zien. Ik besloot tot een A4-scan met 'hoesbevrijdingsoperatie'. Ik had dit een lange tijd niet gedaan. Met de beperkte software hier ten burele heb ik het model ontdaan van de hoescontext. Zo komt tevens die mooie blouse wat meer tot zijn recht:


Wellicht heeft het met mijn stemmingswisselingen te maken, maar de themaplaatjes vind ik ineens niet zo bijzonder meer. Ik blijf ze wel sparen, maar veel pulp-covers kom ik zó vaak tegen dat ik het niet speciaal genoeg meer vind voor dit blog. Ik ben blij dat ik geen apart blog hiervoor in het leven heb geroepen, want die had ik vandaag gewoon opgeheven. Nu kan ik jullie tenminste weer met wat anders lastig vallen, want dat zijn jullie van mij gewend en voor de liefhebbers blijven de reeds geposte plaatjes staan, wachtend op aanvulling totdat ik de geest weer krijg. Ach ... twéé astronautjes nog, dan? Omdat ik deze nog nooit eerder tegenkwam: