Berichten weergeven met het label murdering the classics. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label murdering the classics. Alle berichten weergeven

donderdag 27 juni 2013

Wicker man, Bowie en KRO-huisorkest

Om maar even met de laatste te beginnen, de 'plaat van de dag' is van K.R.O.-huisorkest olv Jo Budie  genaamd: Banditenstreiche (Het KRO-huisorkest verspeelt ouvertures).



Ik meende dat ik dit orkest als eens had behandeld naar aanleiding van een andere LP, maar ik kon het met de zoekfunctie even niet vinden. Dat zal dan op facebook geweest zijn... Een uigebreide omschrijving met leuke foto's van dit orkest uit de gouden tijd van omroepensembles vinden jullie hier: http://kanaalridder.blogspot.nl/2012/06/het-kro-orkest.html

Het fragment dat ik heb uitgekozen is van een bewerking van Trepak uit de Notenkraker van Tchaikovsky, omdat we daar toevallig onlangs ook een 


van hebben behandeld. De hele LP doet net als de andere een beetje aan André Popp denken, maar dan wel een Nederlandse variant. Popp is net iets subtieler, waar de muzikale grappen en grollen ofschoon goed gedaan er hier vaak Hollands dik bovenop liggen. Niettemin vind ik het idee om de melodie van deze Russische dans in de stijl van een Latijns-Amerikáánse dans uit te voeren leuk en ook goed uitgewerkt (beetje te gejaagd wellicht): 


 Ik hou ook van de klank van een 'in octaven' gespeelde melodie op de piano. Toen ik dat trucje had ontdekt, paste ik het ook veelvuldig toe in mijn ensemble-arrangementen op het conservatorium.


Een album dat ik deze week ook uit de bakken bij Arjan viste is het debuutalbum van Tinmachine (met David Bowie). Ik had het ooit in mp3-vorm en de titeltrack vond/vind ik geweldig. Ik heb hem een keer in een splognerizer verwerkt als re-mix met computer-geharmoniseerde fluit-improvistatie (die laat ik nog weleens horen). Ik blijf een Bowie-fan. Alles wat hij doet vind ik prachtig. Hier een fragment van de officiële Tin Machine-clip:
 


Tot slot kwam ik in gesprek via "Me and the Kites" op het fenomeen Wickerman festival:


En voordat ik het wist was ik eigenaar van de Soundtrack van de originele Wickerman film uit 1973, die overigens véél later dan de film is uitgebracht.


Ik dacht dat ik de DVD van deze film in huis had. Zelf had ik hem in de jaren 80 op mijn draagbare TV-tje in een kamertje in Haarlem gezien, waar hij grote indruk op mij maakte. De DVD die ik heb blijkt een re-make te zijn. Ja doei, zonder de muziek en een blote Britt Ekland blijft er natuurlijk NIETS van zo'n film over.


1973 The Wicker Man Willows Song from MrLukePaolo on Vimeo.

Dus waarschijnlijk ga ik vanavond nòg een keer terug naar Minstrel Music, omdat ik meen daar het origineel gezien te hebben, eergisteren.

maandag 24 juni 2013

Jarig


Vandaag ben ik jarig en voor de gelegenheid heb ik maar wat 'feestmuziek' gedigitaliseerd. Ik deed daarbij een onverwachte ontdekking. Op deze 12 inch LP-compilatie van Johnny Hoes, waarvan de tracks op niet altijd fraaie wijze met elkaar zijn verbonden door ouderwetse kermisgeluiden staat een liedje waarvan ik het begin ken als één van de alarmschijf-jingles van Radio Veronica. Het is tevens weer héle een fraaie voor "Moord op de Klassiekers":

De Wama's - Liebestraum-Twist


zondag 23 juni 2013

Star Trekkin'

Ik heb echt een topdag vandaag, zeg! Het is jammer voor de intullegentuwele ontwikkeling in Nederland, maar ik stop definitief met de diepgraverij en kansloze educatie der Niburufoben op dit blog (ach het was een fase...). Dit plaatjesgraven is veel beter voor mijn gemoedelijke toestand.
Ja, kom ik vandaag OOK nog dìt singeltje tegen:




Het verbaasde me nie om 'm al 3 miljoen keer bekeken op Youtube tegen te komen:



Maar mìjn begin is lekkah zonder opstartproblemuh en de dubverzie op kant 2 houw ik vusself voor me eige, voor in een splognerizer.

(absolutely out of order)

Boom tiki dab dab hoo-hab hoo-hab


Op deze plaat staan twee uitstekende kandidaten voor mijn voorgenomen "Moord op de klassiekers" compilatie. Helaas zat er een hoorbare bobbel in het vinyl, maar hij is niet dusdanig irritant dat ik jullie deze juweeltjes van Frank Valdor (kringloop-platenjagers wel bekend) moet onthouden. Allereerst Grieg's 'in de zaal van de Bergkoning':



Maar de LP eindigt op kant twee met een onverwachte knaller, Rubinsteins bekende melodie in F, met een hondsbrutaal dùbbelkorig boem-tiki-dap-dap-ostinaat.


Het slot-akkoord zullen jullie nog wel een keer in een droodle tegenkomen.

zaterdag 22 juni 2013

Grüß Gott, Jim!


 Nee, deze heb ik alleen even doorgezapt. De titeltrack is geweldig, maar daarna zakt het qua originaliteit danig in.



Ennio Morricone's bekendste melodie volgens Kay Webb, let op de special effects:



En dan treffen we op de achterkant wat thumbnails naar andere albums van The Kay Webb Orchestra:









und so klingt es bei den echten Zigeunern:


und singen Die Waikiki-Singers:


Houden van Hammond

Voor mensen die denken dat ik alleen maar dìt soort muziek luister: neehoor, de afgelopen dagen heb ik geluisterd naar Frank Zappa, Spinvis, Miles Davis, Mozart, e.a. Wat u hier op het blog ziet is maar een fractie van wat ik zoal hoor en zelfs dan leg ik de koptelefoon neer of draai de speakers zachter tijdens het digitaliseren, als het me allemaal even te machtig wordt. Bij onderstaande LP deed ik dat eigenlijk tot mijn eigen grote verbazing. Ik hou per slot van de klank van het Hammond orgel en met deze titels verwachtte ik vlotte swingende arrangementen, maar na één kant kreeg ik toch een beetje last van 'bijwerkingen'. Nu ben ik sowieso de afgelopen dagen wat sombertjes, dus misschien dat het daarom is, maar deze muziek helpt je in ieder geval niet uit een depressie...

Ja, er zat nog folie om met een 'afneembare sticker'




Volgens mij staat er ìets te vaak 'trad.' achter de titels. Dit doet men soms om auteursrechtafdracht te ontwijken, alhoewel dat in onderstaand geval net een paar jaar verlopen moet zijn geweest. Het stuk heet Trepak en dat is een Russische dans. Er heten meer stukken zo. Voorzover ik weet is deze Trepak gecomponeerd door P.I. Tchaikovski als onderdeel van de Notenkraker. Hij heeft hier natuurlijk twee volksmelodieën in verwerkt, want dat was toen in de mode, maar de eigen manier waarop hij dat gedaan heeft en het feit dat dit qua structuur letterlijk is overgenomen door meneer Holger Peterson, maakt dat hier de naam van de beroemde Rusissche componist genoemd had moeten worden. Goh, dat ik nog iets musicologisch te berde kan brengen bij zo'n niemandalletje...



Nu ik het nog een keer luister krijg ik er een beetje de slappe lach van. Dit wordt er één voor op een nog samen te stellen compilatie "Moord op de klassiekers"

woensdag 21 maart 2012

murdering the classics (1)



Here Henryk Debich is murdering the classics in more than one way, or should I say: he's murdering more than one classic this way, listen...