Berichten weergeven met het label neighbourhood. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label neighbourhood. Alle berichten weergeven

zaterdag 29 maart 2014

fietstochtje

Ook alweer een poosje geleden dat ik foto's van mijn wandel -en fietstochtjes plaatste:


zondag 20 oktober 2013

paddenstoelentocht

Vandaag heb ik mij laten leiden door mensen die veel meer verstand van iets hebben dan ik. Het was  de moeite waard en met zoveel buitenlucht zal ik vannacht waarschijnlijk goed slapen.














zaterdag 14 september 2013

camera

Mijn cameraatje begint kuren te vertonen.  Dit zouden dus weleens de laatste foto's kunnen zijn die ik er mee genomen heb. Misschien doe ik er een verkeerd soort batterijen in. Ik hoop maar dat dat het is. Het zijn voornamelijk 'opstartproblemen', dus het zou kunnen dat die daarvoor net teveel stroomsterkte vraagt. En in plaats van dat te controleren ga ik er dus zinloos over filosoferen op mijn blog. Enfin, hier komen ze:


Deze foto van het Deltion College is van donderdag 5 of vrijdag 6 september toen iedereen nog in zomerse sferen verkeerde (bekijk op ware grootte).

Tijdens het eeuwige ordenen van mijn LP's kwam ik deze mooie onderwater hoes tegen:


Verder ben ik heel erg van plan om nieuwe droodles te maken, maar ik kom er niet zo toe.


maandag 9 september 2013

ontmoetingen in de natuur

Ja, ik twijfelde tussen bovenstaande titel en "wilde beesten". Gisteravond was ik op hondenpoepzakjesjacht in Stadshagen, omdat ze deze week in Holtenbroek weer niet zijn aangevuld (van die dingen, ja!) en op de dijk trof ik tien centimeter van de rand van het fietspad een bruinzwart bolletje met een staartje. Ik stopte en probeerde hem met een inmiddels veroverd kartonnen zakje naar de kant het gras in te duwen, maar het beestje wou niet van zijn/haar plek. Toen heb ik hem maar op het zakje gemanouvreerd en na nauwkeurige bestudering voorzichtig in het gras gekieperd. Ineens kwam er leven in het piepkkleine beestje. Het verzette zich heftig en klampte zich vast aan het karton. Eenmaal in het gras zag ik dat het toch pogingen ondernam om zich aan het zicht der mensheid te onttrekken. Ik heb het verder niet meer afgewacht. Thuis heb ik opgezocht welk plaatje 'nederlandse muizensoort' er het dichtst bij kwam en ik denk dat ik een close encounter had met een versufte bosmuis:


Jammer dat ik mijn camera niet bij me had. Het was niet de eerste bijzondere natuurervaring die dag. Eerder zag ik hoe in de vijver bij het winkelcentrum zich een grote karper verhief in een vermeende poging tot walvis-imitatie. Ik keek toevallig net naar de plek waar hij opsprong en was onder de indruk.
Het zag er ongeveer zó uit:


Ik had al van buurtgenoten gehoord dat zoiets af en toe zichtbaar is, maar het was voor het eerst dat ìk het zo duidelijk zag. Meestal hoor je een plons en is het beest alweer onder als je kijkt.

Voor wie mij niet op facebook volgt: ik heb afgelopen weekend eindelijk weer een droodletje gemaakt:

droodle 20130907

Ik denk dat het door de zich normaliserende temperaturen komt. In de zomer heb ik wel inspiratie, maar er is al genoeg sprake van transpiratie zonder dat ik in dat warme kamertje ga zitten.

zaterdag 15 juni 2013

achter de zon

Het neemt al af hoor, maar de domheid van mensen laat me nog steeds niet onberoerd. Zo hoorde ik vanochtend van een vriendin uit Amsterdam dat zij mensen kent die (ECHT waar!) geloven dat er een onontdekte planeet achter de zon verborgen zit die er deze zomer achter vandaan komt, waardoor het magnetisch veld en de zwaartekracht van de aarde helemaal ontregeld gaat worden, waardoor een groot deel van de mensheid zal vergaan, behalve de mensen die op tijd naar Noorwegen zijn gevlucht, want de evenaar zal tegen die tijd dusdanig verschuiven dat je alleen dáár veilig bent.
Waar ik vooral geschokt door was is dat er dus écht mensen in mijn nabije omgeving zijn die dit geloven. Je leest er weleens over en je ziet een docu-tje op eenvandaag, maar van iemand te horen dat ze mensen kent die bezig zijn hun huis te verkopen en levensmiddelen aan het inpakken zijn in een zeiljacht, om per bóót van Nederland naar Noorwegen te gaan, met als enige maritime ervaring een overtochtje naar Engeland (deed me aan die zoektocht van laatst denken, daar hoor je ook niets meer van...)

Ik snap echt niet waar het verstand van die mensen zit. Het feit alleen al dat wij in staat zijn om onbemande voertuigen precies op een bepaalde plek op Mars te laten landen (ok, met een paar kliometer speling, maar over die afstand is dat zeer nauwkeurig) wil zeggen dat we de magnetische- en zwaartekrachtvelden in ons zonnestelsel behoorlijk goed in kaart hebben. Een planeet, komeet, astroïde die in staat zou zijn om zo'n verwoestende invloed uit te oefenen zou allang zijn opgemerkt door afwijkingen in de banen van andere hemellichamen.
Als ìk zoiets opmerkelijks verneem dan ga ik meteen op onderzoek uit, om het te verifiëren. In dit geval neem ik niet eens de moeite, omdat de à priori plausibiliteit al nul komma nul is.

Ok, laten we ons beperken tot de verstoringen op zeer locaal niveau ;) Deze foto's nam ik zojuist tijdens een wandeling met de hondjes:
(als je op de afbeelding klikt krijg je ze in een ander scherm en als je daarna met rechts klikt kun je door 'afbeelding bekijken' het plaatje op ware grote zien, dat is soms de moeite waard)










update: toch even gegoogeld, zouden ze dìt bedoelen?of dìt?
  

woensdag 12 juni 2013

bloementuin (2)



Ik heb helemaal geen verstand van snoeien. Ik knip maar wat raak en toch komen er zoveel mooie rozen uit.

Let op, onderstaande is niet geschikt voor lange tenen: 

Het doet me pijn als mensen zeggen dat ik respectloos ben. Ik doe juist heel erg mijn best om respectvol met mijn medemens om te gaan. De reden dat ik "ojee" denk als wildvreemde mensen aanbellen of mij op straat aanspreken, is juist omdat ik bang ben om ze te kwetsen met mijn eigen overtuiging. Ik geloof namelijk niet in zogenaamde bovennatuurlijke zaken, niet in God, niet in Reiki, niet in homeopathie, niet in orthomoleculaire geneeskunde en niet in de hele trits andere in mijn ogen kwakzalverijen en hocus pocus. Dat is niet zomaar. Ik heb er ooit wèl ten dele in geloofd, maar na een lange en zware spirituele, mentale en medische zoektocht ben ik erachter gekomen dat ik alleen kan vertrouwen op mijn zintuigen en bovenal mijn gezond verstand en zelfs dàn nog met mate. Het enige waar ik enigszins feducie in heb is inderdaad de reguliere geneeskunst en andere wetenschap. Jawel, deze hebben hun tekortkomingen, maar beter hebben we helaas niet.

ECHTER: ik weet zelf ook hoe PIJNLIJK deze ontdekking is en welk rouwproces er op volgt en ik neem het niemand kwalijk die zichzelf in evenwicht houdt met iets dat naar mijn volle overtuiging een waanidee, autosuggestie, of placebo is. Ik wil niemand diezelfde pijn bezorgen. Ik laat deze lieve medemensen graag in hun waarde, ik wil geen ruzie, maar ik worstel met de vraag hoe ik DAN met hen om moet gaan.

Als het iets onschuldigs is zoals iedere zondag naar de kerk gaan en bidden voor zieke familieleden in de overtuiging dat dat helpt, dan zal ik daar niet zo snel de discussie over aangaan, maar als iemand (en dit is een waargebeurd verhaal) al twee dagen bewusteloos thuis ligt en er is geen huisarts (laat staan een ambulance) bijgehaald, omdat de in estafette biddende "vrienden" eromheen zeggen dat dat is uit respect omdat diegene zèlf nooit de reguliere gezondheidszorg vertrouwde, dan komt er bij mij een woede naar boven, die ik maar moeilijk kan kanaliseren.  Dat geef ik ruiterlijk toe. Ik ben getrouwd met iemand die 25 jaar geleden maar nèt aan de dood ontsnapt is omdat de homeopathisch huisarts op MIJN aandringen tòch het ziekenhuis maar heeft gebeld om te zeggen dat we er aan kwamen. Dus, ja ik geef toe dat ik een béétje vooringenomen ben jegens deze magische geneeskunst.

Daarnaast is de hele gedachtengang achter de homeopathie (en ik neem dit slechts als voorbeeld) zó ver-schrik-ke-lijk in strijd met de door ons nauwkeurig onderzochte en vastgestelde gedragingen van de natuur -en ik heb een exact vakkenpakket gehad op het atheneum, dus ik weet er wel IETS van- dat het me héél zwaar valt om mensen die hier hun vertrouwen in stellen NIET onomwonden te vertellen dat ik het complete onzin, sterker nog: waanzin vind.
Ik wil niet hoogmoedig, of neerbuigend overkomen. Helaas wordt het een enkele keer wèl zo ervaren. Net als iedereen ben ik iemand die er ook maar het beste van probeert te maken. Ik wil òòk aardig gevonden worden door de mensen om mij heen evenals de meesten van ons, maar die wens staat soms op gespannen voet met mijn wereldbeeld. Ik hou van creativiteit, ik hou van fantasie, ik hou van geweldige out-of-the-box magische ideeën, maar sommige ideeën moeten ideeën blijven. Grote ingrijpende handelingen, zoals geneeskundige moeten berusten op zo zorgvuldig en objectief mogelijke waarheidsvinding en NIET op een sterke doch ongefundeerde overtuiging. De mens is al een heel eind gekomen sinds het tijdperk van de offerandes en van aderlatingen, maar we zijn er nog lang niet. Er is nog heel veel bijgeloof, nog heel veel angst, nog heel veel holbewonersgevoel in ons. 
Onderwijs, onderwijs, onderwijs...

maandag 10 juni 2013

"mijn bloementuin is een wondertuin"

Dit meeslepende liedje van Ed en Willem Bever, B-kant van Hup daar is Willem met de waterpomptang kwam in mij op bij het fotograferen van ons mooie wilde voortuintje:









zaterdag 13 april 2013

wildbreien (2)

Het verheugt mij zeer om u te kunnen mededelen dat de bomen aan de wavinvijver-kant van de Bachlaan te Z. weer volledig haak-en breivrij zijn. Ik vond dat de grap nu lang genoeg geduurd had en ik heb tijdens het uitlaten mijner honden geheel kosteloos dit straatontsierend kwajongens- en (vooral vermoed ik) kwameidenwerk voor de gemeente verwijderd. Iemand anders had kennelijk eerder vandaag de Mozartlaan al gesaneerd.



A joh! Dit had niet eens iets met boombreien, waar ik nog enige waardering voor kan op brengen te maken: gewoon wat lukraak gekleurde draadjes haken, die moeder nog ergens had liggen en die om bomen heen wikkelen en met een bouwnietpistool vastschieten ... Ik weet, er zijn ergere dingen. Ik heb het ook niet direct weggehaald, want ik gun ieder kind zijn pleziertje-op-een-wij-vervelen-ons-zo-zondagmiddag. Maar als ze het nog eens doen wacht ik niet tweeënhalve week meer. Dan ga ik er dezelfde avond nog met een schaar achteraan.
Hoewel ...  dit was helemaal niet stoer, het was ouwezeurpieterig... Zo zou jij later noooooit worden, heb je jezelf op je twaalfde beloofd.  Omdat je de legale lelijke dingen van volwassenen niet durft aan te pakken, doe je dìt dus maar. Kun je wèl? En nog stiekem in het donker ook, als alle winkels dicht zijn!
 M...m... maar... het was zo lelijk!!!!! 

dinsdag 5 maart 2013

wandeling

Ja, daar was het wel weer voor, om maar eens met een open deur in huis te vallen. Het was duidelijk bloesjesdag, maar ik ben dan weer te schijterig om al die leuke meiden van dichtbij te gaan fotograferen:


Ik trof meer aanwijzingen dat de afbraak van de flats op de Bachlaan aanstaande is:


Allereerst vond ik op een van de nieuwere woningen een tamelijk lelijke (ja, vind ìk dan, hè!) print, zo te zien dan, het zag er niet opgeschilderd uit. Ik ben wel benieuwd hoe dit gedaan is. Verder roept dit een heel naar gevoel bij me op.


Op de flats zag ik weinig nieuws dan de vaak fantasieloze graffity die er al weken op zit, maar soms maakt de schaduw van een boom het wel de moeite waard:



 Er zitten ook al jaren enkele 'lijsten' op de muren waarbinnen steeds nieuwe graffities zichtbaar waren. Volgens mij heb ik die al eens laten zien. Ik heb er ook weleens iemand live op zijn gemak mee bezig gezien. Ik neem dus aan dat dit zo georganiseerd is. Maar dit zal dus wel de laatste op deze plek zijn:




En dan nog wat ludieke uitingen, van dezelfde persoon, denk ik:



Tot slot werd ik verrast door deze krijttekeningen die ik nog nooit eerder gezien had:







Dag, exotische winkeltjes op een rijtje! Tot ziens aan de andere kant van de stad (zoals ik afleid uit de briefjes op de deuren).