Posts weergeven met het label wat ik zoal beluister. Alle posts weergeven
Posts weergeven met het label wat ik zoal beluister. Alle posts weergeven

vrijdag 25 mei 2018

aimez-vous Brahms?


Vandaag focus ik me - hoe kan het ook anders- op één van de grootste 19e eeuwse componisten, Johannes Brahms met als in een rondo terugkerend diverse soms wel heel vreemde bewerkingen van zijn Hongaarse Dans no. 5 en een aantal andere werken. Ook bespreek ik enkele voorbeelden van de invloed van deze meester op de popmuziek in de jaren 70, beluister wat historische opnamen en uiteraard ook een paar originelen in de best mogelijke uitvoering die ik kon vinden.



Bijbehorende links, plaatjes, video's etc...















St. Antonius Koraal:









donderdag 24 mei 2018

harp

En toch denk ik dat het beluisteren van (instrumentale) klassieke muziek een positief en stabiliserend effect op mij heeft. Muziektherapie, het werkt. Gisteren ben ik op strooptocht langs kringloopwinkels e.d. geweest. Voor weinig geld heb ik weer een karrenvracht aan geluid binnengesleept en nu vooral klassieke muziek en 78-toeren curiosa. Met name de 19e eeuw heeft mijn belangstelling, sowieso een fascinerend tijdperk. Nog steeds is Brahms het middelpunt, maar ik wijk ook uit naar componisten die hij bewonderde. Uiteindelijk vind ik Brahms zèlf mooier. Zijn harmonieën en de evenwichtige uitwerking van ideeën vind ik schitterend. Wat idioot dat ik me hier nooit eerder op gestort heb. Nu valt mij op dat hij zwaar ondervertegenwoordigd is op verzamel-cd's en tussen de tweedehands LP's, misschien toch iets meer voor fijnproevers en tere zielen? Zijn werken, met name zijn pianoconcerten en die zijn het mooiste, werden indertijd ook niet begrepen door het grote publiek en de recensenten. In zekere zin was hij ofschoon op latere leeftijd zeer populair, ook een buitenbeentje, wars van de über romantische Nieuwe Duitse School van Liszt, Wagner ging hij uit van het idee dat muziek op zichzelf moest staan en niet expliciet 'iets moest uitbeelden'. In die tijd werden veel werken van een programma voorzien, een tekst die uitlegde welk verhaal het stuk vertelde. Mendelsohn (1809 - 1847) is daar mee begonnen. Johannes B. heeft geen opera's geschreven en dat is goed, want ik hou daar, uiteraard op enkele uitzonderingen na (o.a. Mozart), niet zo heel erg van...

dinsdag 22 mei 2018

seance en brahms

Nog steeds in de ban van Brahms. Ik ben platen aan het digitaliseren en de opnames keurig aan het ordenen op de HD, die ik ooit van mensen heb gekregen of die ik uit de kringloop haalde. Daarmee beluister ik de meeste voor het eerst. Intussen lees ik verder in zijn biografie. Gaandeweg kom ik tot de conclusie dat ik deze componist tot nu toe ondergewaardeerd heb. Ik had het beeld van een beetje saaie man die een naïeve verliefdheid koesterde voor Clara Schumann en die sentimentele liederen schreef, maar wel een heel mooi vioolconcert. Inmiddels heb ik werken beluisterd die mij diep ontroeren, zoals zijn pianoconcerten en pianokwartetten en die 4e symfonie dus. Het was geenszins een saaie man en hij had een innige vriendschap en een levendige correspondentie met Clara. Hij is in zijn muziek beïnvloed door o.a. Bach, Schubert en in hoge mate door Beethoven, maar ik vind het mooier en subtieler dan Beethoven. Zeker als je een prachtige opname als deze door de koptelefoon beluistert:


oh man, wat een pianist ook en wat een mooie diepe opname. Stereo uit 1953. Dat moet één van de eerste geweest zijn. Effe checken: https://nl.wikipedia.org/wiki/Stereo_(geluid), ok 1948 dus. Vreemd dat ik lange tijd gedacht heb dat stereo pas rond 1967 haar intrede deed, maar dat is bij popmuziek het geval. Toch vrij laat. Kennelijk dacht men lange tijd dat twee kanalen alleen nodig waren om de wijds- en volheid van een symfonie-orkest realistisch weer te geven.

Verder gaat het wel goed. Zolang mijn belangrijkste levensprobleem de inhoud van de komende VG is en of ik niet tòch twee afleveringen over Brahms moet doen, valt het allemaal wel mee.