Berichten weergeven met het label wat ik zoal doe. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label wat ik zoal doe. Alle berichten weergeven

vrijdag 22 september 2017

nabespreking

Ik ben ook een beetje grieperig of zo... je kent dat vast wel: net te ziek om te werken, net niet ziek genoeg om thuis te blijven. Alleen hoef ik niet meer te werken, dus kan ik lekker helemaal "uitzieken". Gisteravond of eergisteravond zag ik een nieuw dieptepunt in de Nederlandse TV-cultuur: André van duin die voor Max een aankondiging deed voor de ... let op: "nabespreking van Heel Holland bakt van afgelopen maandag." Ik zeg het nog een keer: "de NAbespreking van Heel Holland bakt." En het was iets waar we vast allemaal naar uit keken.
Nu heb ik op zich niets tegen kookprogramma's, hoewel er op dit moment wel een overkill aan is en je je ook kunt afvragen of het niet wrang en decadent is in het licht van de vele mensen die maar net genoeg of veel te weinig te eten hebben op de wereld. Nee, in principe ben ik niet tegen programma's waarin mensen worden aangemoedigd zelf iets te maken, ook al is het zo truttig als Heel Holland bakt. Dat kan ik allemaal nog aan, maar... een speciaal programma voor de na.be.spre.king ... Ik heb erg weinig met sport, maar die nabesprekingen en die microfoons die in de snufferds van een atleten worden geduwd als ze net over de finish zijn gekomen, of wanneer de wedstrijd net is afgelopen... wat moeten die arme mensen er nu in hemelsnaam over zeggen? Er komt ook zelden iets verrassends uit.

De nabespreking van Heel Holland bakt, dus...


Meer zit er eigenlijk niet in voor vandaag. Ik ben gisteren bezig geweest met de samenstelling van VG187. Het thema is 'raadsels' en ik kom tot mijn eigen verbazing op een programma van 2 uur uit.



donderdag 14 september 2017

Voel me alweer wat beter dan gisteren, maar nog steeds het gevoel dat ik iets onder de leden heb. Ik denk dat ik wel wat meer energie heb dan alleen maar een heel seizoen Dalziel & Pascoe kijken. Voor vandaag staat het "doen" van de slaapkamer op het programma.


Zoiets, maar dan kleiner. Ik zit de laatste CD van Spinvis te luisteren, terwijl de koffie door het apparaat pruttelt. Soms denk ik er gewoon niet aan dat ik bepaalde muziek mooi vind en dat het beluisteren er van me wel eens in een beter stemming zou kunnen brengen. Björk is daar ook een voorbeeld van en Michael Nyman, Arvo Pärt, etc... Gisteren textte ik Ruth omdat ik ineens tegen de kant op vloog van de leegte en zinloosheid van het bestaan. Iets wat mij wel vaker gebeurt, als ik na enkele uren de TV uitzet. Even later werd ik zelf getext door een 'lotgenoot' die van hetzelfde last had. We hebben elkaar beloofd om vanochtend bij het opstaan eerst heel diep en volledig adem te halen.


Dat heb ik gedaan...

zondag 10 september 2017

en toen...

Tja... en toen heb ik een stokje tussen de blogrol van dat Amerikaanse blog en hier gestoken en weldra zakte het bezoekersaantal terug naar drie per post, waarvan ik er dus één zelf ben. Ik heb alles zoveel mogelijk op slot gedaan. "De Bie? Die woont hier nie! Wilt u nu weggaan?" "Bie Alsjeblieft, kom nou uit die boom! Ik heb hele gezellige post voor je" Zomaar wat audiofragmenten die meteen op de innerlijke bandrecorder omhoog komen. Maar goed. Ik stuur dus aan Frits en Ton iedere keer een mailtje als ik iets nieuws post. Dus dan zullen zìj die twee bezoekers wel zijn... Dus ik maak dit blog alleen nog voor hèn? Maar ... ik dacht dat er nog veel meer vriendjes en vriendinnetjes uit Nederland keken... :-( Het kan ook zijn dat omdat ik in de instellingen de rss-feed-optie op "uit" heb staan, er een paar andere volgers niet meer worden gewaarschuwd.


Ja en tòch ... ik vind het eigenlijk niet zo heel erg op dit moment. Ik ga gewoon door met wat ik doe en net als dat ik geen smartfone heb, heb ik ook geen 'feed'. Ik volg zelf ook alleen mensen door af en toe naar hun website te gaan, nouja ... of op facebook natuurlijk, maar ik heb geen zin om dit op facebook te zetten. Dit is gewoon mijn laboratorium en ieder die geïnteresseerd is kan mij vinden. Ik bedoel: hoe lang noem ik mij nu al Splogman? en desgewenst kan ik iemand toevoegen aan de e-maillijst.
Gisteren zei iemand tegen mij: wat goed dat je nu een podcast maakt. Daar moet je mee doorgaan en op eigen houtje interviews en reportages en er reclame voor maken op facebook en zo krijg je steeds meer luisteraars. Let op, dit was iemand die ik héél erg hoog heb zitten en waardeer en zo, maar mijn oprechte eerste gedachte was: "maar dat wìl ik helemaal niet". Ik wil radio maken, omdat ik het leuk vind en op de manier die ik leuk vind en op het moment dat ik ga proberen luisteraars te trekken ga ik rekening met ze houden en gaat de lol er af. Bovendien wil ik, op dit moment in ieder geval gewoon iets minder makkelijk te vinden zijn. Net zo makkelijk of moeilijk als mijn huis te vinden is (ik moet nog steeds wennen aan dat "mijn" in "mijn huis" overigens).


Ik krijg in de echte wereld vrij weinig bezoek en hoewel ik bezoek op zich heel erg leuk en verheugend vind, is het ook niet erg als het een poosje uitblijft. Maar het doet me weleens denken, vooral de laatste tijd, als ik op de fiets zit om te zien over iemand van mijn vrienden thuis is, omdat ik behoefte heb aan gezelschap: vroeger toen ik op kamers zat kreeg ik veel vaker spontaan bezoek en ging ik zelf ook veel vaker zomaar bij iemand langs. Tegenwoordig is dat bijzonder en ik denk dat dat mede door de sociale media komt.


Frappant dat Frits momenteel soortgelijke gedachten uit. Dat heeft natuurlijk ook met het einde van de vakantie te maken en het begin van een nieuw hoofdstuk. Toen ik vorige week stopte met RTVZoo zag ik dat ik er vier jaar geleden op dezelfde datum was begonnen. De eerste editie van Vreemde Geluiden begon en stopte ook aan het begin van een nieuw seizoen. Het is dus ook door even afstand te kunnen/moeten nemen dat je je weer bewuster wordt van dingen. Wat in ieder geval een overeenkomst is die ik zie bij Frits is dat je zèlf verantwoordelijk bent voor je geluk, voor je mentale hygiëne. Internet brengt mij ook positieve dingen. Ik ban het dus nooit uit, maar het kan wel een verslavende en verblindende werking hebben. Daar ben je echter zelf bij.







dinsdag 5 september 2017

van die dingen

Ik heb nog wel geaarzeld of ik dit artikel met àl mijn vrienden op facebook zou delen, maar ten slotte post ik al mijn vg's ook en ik vind het zó knullig dat het bestuur van onze omroep het zover heeft laten komen. Met een beetje meer menselijkheid en vertrouwen en een beetje minder ego en zelfingenomenheid was dit allemaal niet gebeurd. Dat durf ik zo te zeggen. Maar dit is de zoveelste keer dat er gedoe in de tent is en ik ben nu wel klaar met de lokale radio hier. Ook mijn obsessieve neiging om precies uit te willen zoeken hoe het zit, ga ik niet langer voeden, want dat is letterlijk slecht voor mijn zenuwen.


Intussen heb ik ongeveer alles gedaan om mijn 2 programma's los te weken van de organisatie: websites en fb aangepast. Ook de naam van mijn uurtje Zwolse muziek heb ik maar vast veranderd, omdat strikt juridisch die naam van rtvzoo is. Ik ga dus vandaag beginnen met een aflevering van "Zwolse Geluiden" en de fb-pagina wordt "Zwols Geluidsarchief". En als iemand de domeinnaam zwolsmuziekarchief.nl wil hebben, valt er misschien nog iets te verdienen, hihi. Zwolsgeluidsarchief.nl is ook van mij. Depressieve mensen denken in worst-case scenario's las ik vanochtend weer en inderdaad: toen ik beide domeinen tegelijk kocht voor 6 euro per stuk, per jaar (nee, zo duur is dat echt niet) was dat omdat ik al rekening hield met ontwikkelingen als deze.



VG voor vanavond is al af. Die naam is strikt genomen weer nìet van hun, maar ik denk niet dat daar ook maar een haan naar zou kraaien, als het wèl zo zou zijn. Er zijn al problemen genoeg. Mochten de plannen van de bestuursvoorzitter tòch lukken en hij krijgt écht een gezonde omroeporganisatie van de grond (wat mij sterk lijkt, maar goed, ik heb hem laten weten: ik laat mij graag verrassen), dan kan ik me voorstellen dat ze de naam Zwols Muziekarchief willen houden en ik heb in mijn "ontslagbrief" aangegeven dat ik dat niet handig zou vinden, maar dat ik ze daar alle ruimte voor wil geven. Ook zal ik gewoon nieuwe vondsten op blijven sturen. Het zal waarschijnlijk nog wèl even duren, voordat mijn naam van de website weg is.

 
Ja, in het licht van wat er in de wereld zoal gebeurt zijn dit allemaal weer volstrekte futiliteiten en een ander was schouderophalend verder gegaan, maar ik niet. Het gaat me allereerst aan het hart en bovendien moet ik de zaken altijd netjes geregeld hebben van mezelf.

Nou... vooruit.... nog wat blote dames...

vrijdag 1 september 2017

octopus 11

En toen was dit de laatste plaatjespagina die ik vooruit had gemaakt en ik heb nog steeds geen nieuwe en ik heb ook geen zinom er wéér een heleboel vooruit te maken. Het zal dus per dag gaan verschillen, denk ik. De radiowerkzaamheden ben ik aan het afronden. Aanstaande dinsdag de laatste real-time VG en dan liggen er nog een heleboel uitzendingen in verschillende stadia van uitwerking op de plank. Mijn streven is om er minstens iedere dinsdagavond eentje klaar te hebben. Het leuke is dat ze nu niet meer precies 57:30 hoeven te duren. Mijn splognerizers kwamen op een gegeven moment automatisch op iets langer dan een uur uit. Ik heb er een paar omgezet in VG's en ik vond het altijd moeilijk kiezen wat ik dan weg moest knippen. Soms zette ik het er in de podcastversie alsnog weer tussen of achteraan.

Er is meer dan alleen radio. Zo kwam ik gisteren de gitarist/bedenker uit dit filmpje tegen, die erg geïnteresseerd was toen ik hem over mijn droodles vertelde. Ik ga volgende week bij hem langs in zijn atelier, om te zien of ik wat kan doen voor zijn nieuwe jeugdvoorstelling.



Kijk, dat benne leuke dingen voor de mensen, toch?


woensdag 30 augustus 2017

die zit

Vandaag voel ik me voor het eerst sinds bijna een week weer een beetje normaal. Het heeft ook te maken met een poging iets met mijn medicatie te wijzigen, maar ik had beloofd jullie daar niet meer mee lastig te vallen. Volgens mij ben ik nu écht bij de zgn. onderhoudsdosering beland en moet ik er verder niet meer aan 'knutselen' zoals mijn tweenalaatste psychiater het noemde. Maar ja, het blijft toch van tijd tot tijd moeilijk te accepteren dat je niet zoveel energie heb als andere mensen en dat je stemming niet gewoon gelijkmatig is, dat je niet gewoon iedere dag ongeveer hetzelfde voelt, wilt en vindt en zo en dan geef je je pillen weleens de schuld, terwijl als je eerlijk bent je weet dat je dat zonder pillen ook had/hebt, alleen op een andere manier en veel erger, zodanig dat je niet eens in de zoveel tijd hooguit een uurtje of zo speelt met de gedachte een stevig touw bij de Gamma te kopen, of het dak van de Palestrinaflat eens te gaan verkennen, maar dagen en weken aanéén moet vechten tegen zo'n aandrang. Dus we houden even op met knutselen. Lieve vrienden, jullie doen er toe. Jullie zijn mijn pure natural additieve anti-depressiva. Mag ik dat zeggen? Ja, dat.. %#$-*♀‼ hou je d'r buiten, Smeets!