vrijdag 24 december 2010

droodle

Mijn vriend Frits tekent geregeld droodles. Ik probeer daar het muzikale equivalent van te maken. Gisteren zag ik een documentaire over Barladeanu. Ik was daar erg van onder de indruk, een gevoel van herkenning ook. Eén van de punten van herkenning was de transformatie van de ene kunstvorm naar de ander. Ik bedoel dat hij zijn collages aanduidde met "films". Zo zie ik mijn splognerizers als theatervoorstellingen en mijn korte composities als schilderijen. Ergens in de documentaire zegt deze collage-artiest ook iets als, mijn werken moeten emoties losmaken, net als muziek. In dat licht moet je de volgende droodle ook zien: