maandag 16 juli 2018

luxaflex

Eergisteren had ik een leuke avond met een leuke vrouw, niets meer en niets minder. Maar gisteren gebeurde er iets heel bijzonders. Ik heb gebeld met een weduwe die ook het klappen van de zweep kent mbt psychische aandoeningen, maar die net als ik ook wel érg veel pech heeft gehad de afgelopen 10 jaar en ze is creatief en muzikaal. We wonen wel ver uit elkaar, maar het gevoel dat dit is waar we naar op zoek waren is aan beide kanten zó groot dat we het gewoon gaan proberen.

Uiteraard gaat een uur na het gesprek de paranoïa-knop ineens aan: "is dit niet te mooi om waar te zijn? Is zij wel wie zij zegt te zijn. Is het geen oplichtster? Jan, zet je roze bril eens af en kijk er nog eens nuchter naar." Dat heb ik gedaan, maar ik ben tot de conclusie gekomen dat ze dan wel een hele intelligente psychopaat zou moeten zijn en wat zou haar doel dan zijn? Geld? Het opzettelijk spelen van spelletjes met kwetsbare mensen? Dat eerste zou heel snel aan het licht komen en dat tweede kan ik me gewoonweg niet voorstellen bij haar, maar in geval dat ben ik er zèlf bij. En dan zouden mijn voelsprieten het wel héél erg mis moeten hebben. Dus lieve bezorgde vrienden, die mij en mijn kortstondige enthousiaste buien zo goed kennen: ik ben nu echt redelijk zeker van mijn zaak en ik weet wat ik doe, ben me bewust dat ze nooit de prinses op het witte paard zal zijn, meer de lieve zus in het hippie-busje, maar ik voel me zó goed hiermee en ik geniet er van.


zondag 15 juli 2018

zaterdag 14 juli 2018

bol

Gisteren ben ik de hele dag bezig geweest met het samenstellen van een CD met bijzondere trompetmuziek, die als playlist voor VG niet zou mistaan Het is de verjaardag van één van de muzieksnuiters die al in mijn podcast hebben opgetreden (Ik heb zijn naam nu even uitgegumd). Wie geïnteresseerd is kan ik de tracks in mp3-vorm opsturen, laat maar even per mail of facebook weten.


Dan druppelen nog steeds de reacties binnen op mijn profiel. En zo kan het gebeuren dat je nèt twee afspraken hebt staan en dat er dan iemand je mailbox binnenstapt, waarvan je na wat berichten over en weer denkt: 'wacht ff ... wacht ff... met die zou ik het eigenlijk gewoon willen proberen'. Ik zie haar waarschijnlijk vandaag al, vóór de andere twee uit...
In het begin schrok een leeftijd als 59 mij af, maar dat is volgens mij omdat ik gewoon nog niet tot me door kan laten dringen dat ik zelf ook al in de 50 ben. Vroeger werd ik juist verliefd op meisjes die een paar klassen hoger zaten en ik voel met vrouwen van rond de 60 wel een groot generatieverwantschap. Ook lijken ze mij nuchterder, realistischer en sex is niet zo'n issue meer, terwijl ik dat bij vrouwen van achter in de 40 nog wèl een beetje merk. Ja, selectieve waarneming, ik weet het, maar volgens mij zit ik er tòch niet zo ver naast.