TV

Ik laat het zoeken naar beeldrijm even zitten. Maar het zit er er in deze willekeurige volgorde toch al een beetje in.

vervolg + portretten

Tja, het kan me eigenlijk ook niet zoveel schelen wie van mijn v0lgers dit nu leest. Ik zit in een matig tot ernstige depressie. Vandaag heb ik een extreem zware dag. Dat betekent dat ik weinig prikkels kan hebben, eigenlijk ook geen muziek, dat er nauwelijks iets is waar ik plezier aan beleef en dat de tijd trager kruipt dan een slak. En zoveel zon geeft ook etra stress. Een vriendin heeft voor mij boodschappen gedaan, want ik keerde halverwege op de fiets weer terug. Ik kon het nìet opbrengen. Om je een voorbeeld te geven...
Ik heb ook af en toe last van lichamelijke dingen: 'steen op de maag, rare tintelingen/prikkels in de onderbenen, het hoofd de schouders en meer: geen lichaamsdeel blijft gespaard... Tijdens het typen van dit stukje merk ik dat het ìetsje beter wordt. Ik kan zelfs de 'dreampop' muziek verdragen van een band met de toepasselijke naam "Bipolar Explorer", die mij hun nieuwste CD hebben opgestuurd, als bedankje voor dat ik hen in april in The Mellow Tambourine had gedraaid. Ja, er gebeuren genoeg positieve dingen, maar... breinstofjes en zo... Ok, dan toch maar even mijn kleurkringels van vandaag laten zien. Ik heb deze nèt gemaakt, met de noise-cancelling koptelefoon op. Veel is het niet, maar hier sla ik toch al gauw zo'n 20 minuten mee stuk.

en dan heb ik ook nog wat portretten in de aanbieding:

De tijd stuk slaan

Zo noemde Mike Boddé het: zorgen dat je de dag door komt, terwijl je mentaal tot weinig in staat bent. Nu heb ik daar in de loop der tijd wel wat dingen voor ontwikkeld, zoals plaatjes op thema sorteren en ik doe daar een handjevol bezoekers nog een plezier mee ook. Ik ben ook weer aan het 'kringels kleuren' wat ik tijdens slapeloze nachten in de covid-crisis deed, maar ik begin die pas weer te delen zodra ik het een beetje toonbaar acht ;-)
Het is meebewegen met wat je op dat moment aankunt. De radioprogramma's geven mijn week structuur, maar ik merk dat het af en toe héél zwaar is, vooral het presenteren. Dit komt enerzijds door de depressie, waar ik me in die paar minuten dat ik praat overheen moet zetten, maar ook door de hoge dosering quetiapine, die als bijwerking je taalvermogen beïnvloedt. Gisteren schreef ik dus tijdens de muziek de afkondigingen in een schriftje, maar R. kwam met het lumineuze idee om de uitzendingen voor nu helemáál in te blikken. Het heeft niet mijn voorkeur, maar er zijn meer DJs die dit doen: muziekjes in de editor achter elkaar zetten en de gesproken stukjes in één keer opnemen en er op de juiste plekken tussenplakken. Ik deed alleen die mic breaks live. Als het niet kan zoals het moet, moet het maar zoals het kan en het idee alleen doet me al beter voelen. Ik herinner me nu dat ik dat in het verleden bij de lokale omroep met het klassieke programma ook deed in tijden van mentaalmoeheid. En in het eerste half jaar van Sheena's Jungle Room moesten we onze programma's ook compleet ingeblikt aanleveren.

Maar goed.... Dat ik deze post in elkaar heb weten te zetten, betekent dat het op dit specifieke moment in ieder geval wat beter te harden is dan eerder deze week.