Update

In het kader van alleen dingen doen waar ik zin in heb (tenzij het écht moet: zoals een lichte kattenbeet van zondagavond tòch maar even door de huisartsassistente laten checken, ondanks dat het wondje er rustig uitzag...'heel verstandig, meneer') slechts een update zonder plaatjes: Ik ben inmiddels nauwelijks chagrijnig meer. Het is meer 'afkickvakantie vieren' geworden. Ik sla ook af en toe Ruby Wax' 'Tem je geest' open, zowaar op de oefeningen (het laatste hoofdstuk dat ik in dit soort boeken meestal oversla), waar ik zowaar wat aan heb. Eigenlijk is boedhisme, zen, mindfulness en zo één pot nat: het gaat over "lòslaten"... Maar een kapstokje met wat geheugensteuntjes is wel handig. Mijn adagium voor de komende dagen is: 'moet dìt überhaupt en zo ja kan het ook uitgesteld?' alsmede: "ok, dat is geen fijne gedachte, is niet erg, maar we laten hem nu even los." Het is mooi weer en ik ben in staat daar ook van te genieten. Dat is altijd een redelijke graadmeter.

Mondjesmaat

Laatste nieuws: ik ben gestopt met mijn wfmu 'quack quack' nieuwsbrief. Ik had er gisteren helemaal geen zin in en omdat ik me een tijdje geleden heb voorgenomen om zoveel mogelijk dingen waar ik geen zin in heb, ook niet meer te doen, heb ik vanochtend de laatste de mailbox uitgedaan. Voortaan gebruik ik de lijst alleen nog maar als ik iets spectaculair heb aan te kondingen of zo. ...

Waar ik voorlopig ook geen zin meer in heb: anti-psychotica, hoe laag gedoseerd ook... Het mocht van de dokter, dus ik probeer het eens zonder. Ik zie mijn woonwijk even als psychiatrische ziekenhuis en mijn huis even als de afkickafdeling. Ik voel me moe en chagrijnig, maar heb er niet dat niet-te-harden lege zombie-gevoel bij. Dat is dus winst. Verder is het een kwestie van even een paar dagen de tijd stuk slaan en dat doe ik met dvd's, tumblr, dit blog, wandelingetjes over het ziekenhuisterrein, bezoekjes aan de ziekenhuiswinkel en arbeidstherapie in de afdelingstuin. Vanavond uitzending voor de ziekenomroep.

Op de kruk

Okselfrisse daadkracht update

Jullie hebben nog een vervolg van het pillenverhaal van mij te goed. Als een psychiater zegt dat het goed is voor je hersenen om de dosis van een bepaald (!) medicijn af en toe te verlagen, of er zelfs even helemaal mee te stoppen, dan lees ik al gauw dat het spul eigenlijk slecht is voor je hersenen. Dus dan is er een stemmetje in het parlement in mijn hoofd dat begint te schreeuwen dat ik moet stoppen met dat spul en liefst metéén!
Maarja, een andere psychiater heeft mij ooit gezegd: van een flat springen is het allerslechtste voor je gezondheid. Je een stuk in je kraag zuipen is veel minder slecht voor je dan van een flat springen en pillen zijn weer echt een stuk minder slecht dan alcohol... Soms duurt het even voordat ik dàt stemmetje weer hoor... Enfin, ik zit nu op een brokkelig halfje olanzapine per avond wat overeenkomt met 1 mg. Volgens de bijsluiter is de dosering gemiddeld 5 tot 20 mg, dus waar práten we over...? Mmmm, soms helpt het ook om dit even op te schrijven....

Wat òòk helpt is (geselecteerd uit twee columns van Japke-d Bouma)

‘Wijsheid komt met de jaren.’
Klopt. Meestal tegelijk met de gedachte: ik had eerder moeten stoppen met drinken.

‘Als je ouder wordt, heb je juist een schat aan ervaring.’
Waar je niets mee kunt. En waar niemand naar wil luisteren.

‘Je moet jezelf blijven uitdagen.’
Zeker. Maar niet per se door te paaldansen in jarretelles.

‘Ik voel me nog precies hetzelfde als toen ik 20 was.’
Tot je een trap op moet.

‘Je moet gewoon met je tijd meegaan.’
Altijd? Waarom?

‘Je moet uit je comfortzone.’
Ik ben blij dat ik er eindelijk in zit. (deze ga ik inlijsten)

‘Je moet het leven vieren.’
Mag dat ook gewoon thuis? (deze ook)

Weet je wat het is met boven de 50 komen? Je verandert langzaam in een kasplant. Ineens hoor je jezelf dingen zeggen als: „Deze week ben ik al drie avonden weg geweest. Deze sla ik even over.” Zo zijn er voortdurend dingen waar je mee stopt als je boven de 50 komt. Waar echt vier paarden aan te pas moeten komen, willen ze jou daar nog heen trekken.

Mijn vrienden hebben dat ook. Ik had geen idee joh. Sommigen zijn nog maar net 40, en al met honderden dingen gestopt die ze nog wel deden toen ze 20 waren!

'Je wilt geen ‘gedoe’ en ‘toestanden’ meer.
Met een busje vrienden naar een festival met Dixi’s. In de tocht zitten. Staan bij concerten. Naar een bar waar je moet schreeuwen om elkaar te verstaan. Op een kruk zonder rugleuning. Theatervoorstellingen buiten een straal van 8 km. Wegwezen. Oh ja en fastfoodrestaurants. Doe je ook niet meer. Vooral omdat je die bestelzuil niet snapt. (Deze heb ik even gepersonialiseerd...)

'Sporten. Hahaha echt niet'
Zonder uitgebreide voorbereiding, opwarming en fysiotherapeutische begeleiding kom je écht niet meer in beweging. Alles heeft een ‘valrisico’. Spontaan over een hekje springen. Over het net. Over een plas. Van de stoep stappen. Je knieën, je rug – overal vinden ze iets van. En krijg je slijmbeurs-, pees- en beenvliesontstekingen. Ook van helemaal niets doen trouwens! Ineens ‘schiet het erin’.

Maar goed, dan ben ik dus al bijna 62... Ik zit nog steeds op e-matching en daar scroll ik nu weer af en toe op,... maar die vrouwen wìllen allemaal nog zoveel, òòk die van mijn leeftijd en ouder... Nou er is er eentje die wel meeviel, met wie ik veel interesses deel en die heel knap is op één van de foto's waarop ze waarschijnlijk 30 jaar jonger is... We hebben al eens met elkaar gechat (toen het in december ook al twee weken uit was met E.) We zagen elkaar namelijk al jaren met enige regelmaat voorbijkomen op die site en we moesten toch maar eens een kop koffie met elkaar gaan drinken. Maar ja... dan lees ik haar profiel nog eens en dan zie ik bij: wat voor man zoek ik? "Ik zoek een daadkrachtige man, die..." en dan lees ik al niet verder. Daadkracht? Verrek, ja... heb ik af en toe nog last van. Is wel handig bij het radiomaken of in het huishouden, maar verder... Ook dit wordt vervolgd. Een kop koffie kan natuurlijk geen kwaad en wie weet heb je gewoon een gezellige middag of uurtje, elk moment van geluk telt... maar deze week hèb ik al twee afspraken...