Zetels

Losse schaduwen

Dit is info die ik minder geschikt vind voor de nieuwsbrief, hoewel ik het wel aanstipte in een uitzending... Ik ben opnieuw "Tegen de zon in kijken" Doodsangst en hoe die te overwinnen van Irvin D. Yalom aan het lezen. Ja, het passeren van de 60 blijkt toch een soort point of no return te zijn voor velen, waaronder ik, maar het helpt om te lezen dat je zeker niet de enige bent en ook niet de enige bij wie de doodsangst zo'n heftige vorm aan kan nemen als bij mij (af en toe), 's nachts doodangstig wakker worden. Aan de andere kant kan ik me soms zó ellendig voelen dat het voor mij allemaal niet meer hoeft en ik juist dood wìl. Raar hè... Een betekenisvolle verbinding met iemand hebben is een belangrijke remedie tegen beiden. R., één van mijn betekenisvolle verbondenen formuleerde het zo, toen ik appte dat ik er weereens even door zat: "angst voor de dood heeft volgens mij te maken met angst om de controle te verliezen en dood willen volgens mij met vermoeidheid." Pàts!, twee spijkers in één klap op de kop. Ik ben inderdaad een beetje een controle-freak en momenteel nog steeds moe van een virusje. Er zijn ernstigere gevallen, maar tòch. Dus de komende dagen ga ik maar weer eens oefenen voor de spiegel: schouders laten hangen en "Losssssssss....!" Elke overeenkomst met onderstaande plaatjes berust op puur toeval.

bloot met fjool

Even een stukje tekst erbij, om een 'beoordeling te triggeren'. Ik hoop dat men dit als net zo onschuldig beoordeelt als dat ik het bedoeld heb en anders hoor ik het graag...