Zo noemde Mike Boddé het: zorgen dat je de dag door komt, terwijl je mentaal tot weinig in staat bent. Nu heb ik daar in de loop der tijd wel wat dingen voor ontwikkeld, zoals plaatjes op thema sorteren en ik doe daar een handjevol bezoekers nog een plezier mee ook. Ik ben ook weer aan het 'kringels kleuren' wat ik tijdens slapeloze nachten in de covid-crisis deed, maar ik begin die pas weer te delen zodra ik het een beetje toonbaar acht ;-)
Het is meebewegen met wat je op dat moment aankunt. De radioprogramma's geven mijn week structuur, maar ik merk dat het af en toe héél zwaar is, vooral het presenteren. Dit komt enerzijds door de depressie, waar ik me in die paar minuten dat ik praat overheen moet zetten, maar ook door de hoge dosering quetiapine, die als bijwerking je taalvermogen beïnvloedt. Gisteren schreef ik dus tijdens de muziek de afkondigingen in een schriftje, maar R. kwam met het lumineuze idee om de uitzendingen voor nu helemáál in te blikken. Het heeft niet mijn voorkeur, maar er zijn meer DJs die dit doen: muziekjes in de editor achter elkaar zetten en de gesproken stukjes in één keer opnemen en er op de juiste plekken tussenplakken. Ik deed alleen die mic breaks live. Als het niet kan zoals het moet, moet het maar zoals het kan en het idee alleen doet me al beter voelen. Ik herinner me nu dat ik dat in het verleden bij de lokale omroep met het klassieke programma ook deed in tijden van mentaalmoeheid. En in het eerste half jaar van Sheena's Jungle Room moesten we onze programma's ook compleet ingeblikt aanleveren.
Maar goed.... Dat ik deze post in elkaar heb weten te zetten, betekent dat het op dit specifieke moment in ieder geval wat beter te harden is dan eerder deze week.
