nog een update

Na het vrolijke verhaal van eergisteren kreeg ik een terugval van jewelste, zo eentje die eigenlijk niet te harden is. Tijdens de uitzending knapte ik weer helemaal op, maar 's nachts sloeg de piekerpaniek toe en ik besloot vroeg in de ochtend dat het afkickexperiment was mislukt. Leuk geprobeerd... Kennelijk heb ik toch een minimale dosering van dat spul nodig. Uiteraard weer contact gehad met de psychiater. Ik blijf even "vakantie" houden en de mindfulness-oefeningen hou ik er ook in...

Update

In het kader van alleen dingen doen waar ik zin in heb (tenzij het écht moet: zoals een lichte kattenbeet van zondagavond tòch maar even door de huisartsassistente laten checken, ondanks dat het wondje er rustig uitzag...'heel verstandig, meneer') slechts een update zonder plaatjes: Ik ben inmiddels nauwelijks chagrijnig meer. Het is meer 'afkickvakantie vieren' geworden. Ik sla ook af en toe Ruby Wax' 'Tem je geest' open, zowaar op de oefeningen (het laatste hoofdstuk dat ik in dit soort boeken meestal oversla), waar ik zowaar wat aan heb. Eigenlijk is boedhisme, zen, mindfulness en zo één pot nat: het gaat over "lòslaten"... Maar een kapstokje met wat geheugensteuntjes is wel handig. Mijn adagium voor de komende dagen is: 'moet dìt überhaupt en zo ja kan het ook uitgesteld?' alsmede: "ok, dat is geen fijne gedachte, is niet erg, maar we laten hem nu even los." Het is mooi weer en ik ben in staat daar ook van te genieten. Dat is altijd een redelijke graadmeter.

Mondjesmaat

Laatste nieuws: ik ben gestopt met mijn wfmu 'quack quack' nieuwsbrief. Ik had er gisteren helemaal geen zin in en omdat ik me een tijdje geleden heb voorgenomen om zoveel mogelijk dingen waar ik geen zin in heb, ook niet meer te doen, heb ik vanochtend de laatste de mailbox uitgedaan. Voortaan gebruik ik de lijst alleen nog maar als ik iets spectaculair heb aan te kondingen of zo. ...

Waar ik voorlopig ook geen zin meer in heb: anti-psychotica, hoe laag gedoseerd ook... Het mocht van de dokter, dus ik probeer het eens zonder. Ik zie mijn woonwijk even als psychiatrische ziekenhuis en mijn huis even als de afkickafdeling. Ik voel me moe en chagrijnig, maar heb er niet dat niet-te-harden lege zombie-gevoel bij. Dat is dus winst. Verder is het een kwestie van even een paar dagen de tijd stuk slaan en dat doe ik met dvd's, tumblr, dit blog, wandelingetjes over het ziekenhuisterrein, bezoekjes aan de ziekenhuiswinkel en arbeidstherapie in de afdelingstuin. Vanavond uitzending voor de ziekenomroep.

Op de kruk