zondag 19 november 2017

retrokriebels

Omdat ik op zoek was naar creaties die op de spreekwoordelijk plank liggen,  kwam ik back-ups tegen van mijn verschillende vroegere blogs, die ik verloren waande, of waarvan ik het bestaan wel vermoedde, maar niet de moeite waard vond.
Omdat alle activiteiten toch per definitie zinloos zijn en het derhalve niet uitmaakt of ik nu iets nieuws maak of energie haal uit het lezen over dingen die ik in het verleden deed, ben ik voorlopig bezig om oude schrijfels kopiërend en plakkend in dit blog in te voeren. Ik ben nu met 2006 bezig. Niet alles leent zich om terug te plaatsen, zoals bijvoorbeeld een entry die alleen bestaat uit een ingebedde youtube-video die inmiddels offline is, of een link die niet meer werkt. Sommige plaatjes heb ik ook niet meer, omdat ze ingebed waren van externe sites, die vaak niet meer bestaan en dergelijke. De waybackmachine van archive.org kan dan een enkele keer uitkomst bieden.
Het is wel jammer dat ik rond 2006 op al mijn sites een code heb gezet die opslaan door de waybackmachine onmogelijk maakte, zodat ik nu afhankelijk ben van een ongelooflijk onoverzichtelijke berg cd-roms...

Maar die van 2005 kan ik dus nog vinden... ach... die vormgeving... daar krijg ik weer nostalgische kriebels van:

 Ja, schoenmaker ... werkzaam in een schoenenfabriek, een metafoor voor amv-docent op een muziekschool, over welk werk ik menig eitje kwijt moest, maar het was uiteraard niet handig als iedereen dat zomaar kon vinden. En de splogcast was toen meer een radio-uitzending en eigenlijk een voorloper van Vreemde Geluiden, jaargang 1, met al die vaste rubrieken.
Ik ben benieuwd hoe lang ik dit weer volhou en of ik er ooit aan toe kom om de tijd vóór 2002 in te voeren, toen het nog de webstek van de Zwervende Keien was:

zaterdag 18 november 2017

donderdag 16 november 2017

woensdag 15 november 2017

Love

Gisteravond heb ik deze film gezien (spoiler-alert voor degenen die verder lezen: ik verklap het einde),

hoewel de verleiding groot was om "The Day after Tomorrow" op Veronica te kijken. Dat is eigenlijk zó idioot, want ik heb hem al gezien, omdat ik de dvd zelf heb, dus als ik hem nog eens wil bekijken... Ja, ik heb ook een enorme verzameling dvd's en videos, voor 90% voor een schijntje bij de kringloop of opruiming vandaan. Netflix, daar doe ik niet aan. En wel vanwege de reden die ik hierboven noem: er zit teveel verleiding en verslaving in dat aanbod gestopt. Ik kijk Veronica vanwege The Big Bang Theory en Mom. Dat vind ik echt geweldig, ook al weet ik dat dat heel bewust zo in elkaar gezet wordt dat mensen als ik het geweldig vinden, maar goed. Het leidt me af en ik identificeer me enorm met die nerds én met de verslavingsgevoelige moeder en dochter. Ik kan er vreselijk om lachen. Inmiddels vind ik de reclames tussendoor ook net zo lachwekkend, hoewel het natuurlijk in en in triest is dat wij worden geacht die spullen allemaal te willen hebben...

Maar die film "Love" dus... Hij wordt op de achterkant de hemel ingeprezen en vergeleken met "2001, a space oddesey", maar daar ben ik het niet helemaal mee eens... De gedachte achter de film, het thema is wel goed, maar ik vind hem toch nèt te low budget en de plot nèt te ongeloofwaardig. Natuurlijk ontkom je in SF niet aan enige ongeloofwaardigiheid. Je moet bepaalde aannames maken: stel dat dit of dat kan: wat dan? Dat is ook de charme: gedachtenexperimenten, maar als je iets zich in het bestaande ISS (!) laat afspelen, dan vind ik het irritant dat daar ineens zwaartekracht is en dat de computer-interface en radioverbindingen uit de jaren 60 zijn. (om maar even wat details te noemen) Ik bedoel: deze film is in 2012 gemaakt en speelt zich af rond 2045. Ook dat iemand in zijn eentje naar ISS wordt gestuurd is niet zo waarschijnlijk, maar goed: om die isolatie draait dus de hele film: wij kunnen niet zonder interactie met soortgenoten, zonder liefde. Daar worden in de film dan wèl weer hele mooie uitspraken over gedaan in shots die daar erg mooi tussendoor zijn geknipt, maar aan de andere kant: duurt het wel 6 jaar, waarvan 5 zonder enig radio-contact voordat de hoofdpersoon écht knettergek wordt?!!!
En waar ik dan tot slot niet aan ontkom is de vraag: hoe kan het dat de menselijke beschaving is vergaan, maar dat men enkele jaren daarna wèl in staat is geweest om een gigantisch ruimteschip (in de vorm van een Borg-kubus.... huh?) naar het ISS te sturen, met aan boord opgeslagen alle verworvenheden van de mens?

Verder gaat het een stuk beter dan gisteren. Ik heb ook rustiger geslapen. Ik heb nog geen idee wat ik vandaag precies ga doen. Eerst nog maar eens een kop koffie.


dinsdag 14 november 2017

voortgang

Beetje baaldag vandaag. Echter, ik had beloofd jullie op de hoogte te houden van de vorderingen en zo.
Dusss... mijn website is zo'n beetje af. Ton de Ruijter en Frits Jonker gaan/zijn bezig artwork voor toekomstige muziekreleases (te) maken, Marco Kalnenek heeft er voor gezorgd dat In my spaceship weer digitaal verkrijgbaar is en daarbij kan ik iets zeer opmerkelijks rapporteren:


In de afgelopen (minder dan) twee weken zou de instrumentale versie dus 2471 beluisterd zijn op spotify, terwijl er maar 17 luisteraars per maand, ergo tot nu toe zijn. Ofwel er zit één of andere idioot tussen die deze track ruim een week lang op repeat heeft gezet òf er klopt iets niet. Ik ga maar uit van dat laatste. Het is jammer want in eerste instantie had ik die "17" rechtsboven niet gezien en was ik toch wel een beetje opgetogen.

Maar ik ging dus enige dagen als een speer met die site. Ik ontdekte allerlei vergeten juweeltjes en op een rijtje zetten wat ik allemaal gepresteerd heb in de afgelopen 53 jaar maakte mijn stemming opperbest. Spijtig dat er dan toch weer een terugslag komt. En ik had ook nog eens zo'n leuk concert bijgewoond:


Ja, alles wordt maar gefilmd, gefotografeerd en online gezet tegenwoordig. Je kunt nergens meer lekker anoniem naar toe. De buurman tegen wie ik dat enkele seconden na het nemen van dit plaatje zei, leek mij niet te begrijpen en hij is één van de beste muziektheoretici die dit land kent, je zou toch denken dat hij intelligent genoeg is om de implicatie te snappen...

Wat ik verder een beetje jammer vind is dat misschien wel de beste radio-uitzending die ik ooit heb gemaakt, nota bene voor een Portugese zender en die sinds zaterdag op twee plekken op mijn site staat nog maar één keer beluisterd is (door mijzelf dus). Ik ga daar maar een beetje reclame voor maken op feesboek.




Een splogcast met de Sint Maarten-opnamen van dit jaar en alle andere dingetjes die ik met mijn duffe kop even vergeten ben (tot twee keer toe terug in bed gekropen vandaag, `t is hopeloos..) volgt nog.

donderdag 9 november 2017

wat doen wij zoal in de vakantie?

[afbeelding onvindbaar]

Wij gingen bijvoorbeeld zaterdagavond jl naar het Kröller Müller en dansten daar mee in de "silent disco"

posted by splogman at 16:25
1opmerkingen:

Weirdomusic brengt te berde ...

Cool, met zo'n koptelefoon zou je bij de radio moeten werken... :-)
9:11 PM

maandag 6 november 2017

en toch

heb ik besloten om voorlopig mijn energie te focussen op mijn muziek, het maken van nieuwe, het voltooien van wat nog op de plank ligt, het heruitgeven van oud materiaal en het moderniseren/repareren van mijn websites. Dus voorlopig even geen dagelijkse berichten met plaatjesthema's meer, maar wèl updates over de voortgang, met voorproefjes en zo :-)
Het heruitgeven van alle In My Spaceship-versies via de meeste digitale kanalen en het bezig zijn met in een nieuw jasje steken van één van mijn niet eerder uitgegeven kinderliedjes geven me momenteel aanmerkelijk meer vreugde dan ik verwacht had. Dusss..


zondag 5 november 2017

T-Rexcetera

Steady as she goes...