zondag 27 september 2026

spiegeltje spiegeltje aan de wand - update

Qua update heb ik in zoverre iets te melden dat het er toch naar uitziet dat het steeds iets beter gaat. Het blijft een golfbeweging dus het is niet de hele dag contstant, maar vanochtend had ik bij voorbeeld geen zin om te blijven liggen, maar direct op te staan met het gevoel dat dit weleens een hele redelijke dag zou kunnen gaan worden. Wat wel vervelend is, is dat ik last van wat ik nu weet dat het acathisie is. Het verschijnsel is mij bekend van toen ik 13 jaar geleden met quetiapine startte en toen duurde het weken voordat het afnam. (ik geloof dat ik dit al eens verteld heb....) De verwachting is dat het nu ook weer ophoudt (ik hoop wat sneller dan toen) en het is niet zo erg als dat ik me van indertijd herinnerde. Ook was het toen voornamelijk 's avonds en nu juist niet. Het is het ergst in de middag. EN er zijn oefeningen voor, die tijdelijk voor wat verlichting zorgen: https://www.instagram.com/reel/DGjmxBYuMxP/?igsh=MWszaWw5bWRxN3NhYw%3D%3D Intussen gaat Meneer Jan steeds meer de tijd mee. Ik heb zojuist de duckduckbrowser met AIfunctie geïnstalleerd. Ik hoor de laatste tijd van mensen dat ChatGPT toch wel handig kan zijn voor bepaalde dingen en gisteren las ik een artikeltje van een oud krantenredacteur die bepleitte dat de mensheid als eeuwenlang gebruik maakt van "tweedehands" materiaal. Dus moet ik wat dat betreft ook voor de bijl. Hij noemde ook volkeren waarbij dat zelfs in de cultuur ingebakken zit. Toevallig kende ik daar de 'Anansie' traditie uit Suriname van. Oud-medestudent Mavis Noordwijk heeft daar heel veel kennis over. Volgend jaar verschijnt er een boek over haar, waarvoor ik ook aan de crowdfunding heb meegeholpen.

vrijdag 25 september 2026

update / meer armen

Op zich en in vergelijking met enkele weken geleden gaat het wel redelijk. Het schommelt/golft alleen nog gedurende de dag en ik heb nog steeds last van de bijwerkingen van de aripiprasol dat op zich verder wèl doet wat we hoopten: mijn stemming is in het algemeen verbeterd. Wanhoop en depressie hebben meer plaatsgemaakt voor verschillende niveaus van "chagrijnig zijn". Niet de hele dag dus. Zo zijn de ochtenden eigenlijk best wel te doen, maar vanaf de middag wordt het minder. Dan krijg ik ook last van onrust, vooral in de ledematen, vooral in de benen. Ik herken dit nog van toen ik zo'n 13 jaar geleden met Quetiapine begon: rusteloze benen. Alleen lijkt het nu iets minder erg en het verdwijnt tegen de avond weer. Bij de quetiapine duurde het vrij lang voor het helemaal weg was. Ik hoop dat het nu wat sneller gaat. Verder slik ik nog best wel wat diazepam (valium) en het is wèl de bedoeling dat we dat geleidelijk wat afbouwen...
De avonden zijn nog steeds moeilijk om door te komen. Gelukig kan ik nu wel wat TV kijken, maar 4 uur achter elkaar is te druk, dus ik doe allerlei lullige dingetjes tussendoor, of ga even ijsberen in de tuin of op mijn daybed liggen. Ik heb geprobeerd een radio-uitzending te doen op het test-kanaal van SJR, om te zien of dat wellicht een fijnere manier was om de avond door te komen, maar de stress vooraf, omdat ik het binnen de DJ groep had aangekondigd, het feit dat ik nog steeds érg moe ben 's avonds én het ontbreken van interactie met de luisteraars deden mij inzien dat het uiteindelijk niet zo'n goed idee was en ik heb de uitzending na 50 minuten weer afgebroken. Het is gewoon even (niet) wat het (niet) is.

maandag 21 september 2026

Zitten updaten

Tja, als je het vergelijkt met enkele weken geleden gaat het een stuk beter. Gisteren was mijn broer op de koffie. Niet om mij met allerlei klussen en boodschappen te helpen, maar gewoon even polshoogte nemen. Het viel hem al op dat ik er een stuk beter uitzie en verder hebben we het niet alleen over mijn depressie e.d. gehad maar ook gezellig gekeuveld, zoals we dat normaal gesproken waren te doen.
Dat is toch echt positief te noemen. De hele middag met elkaar doorbrengen is dan weer iets wat ik niet trek, dus hij ging op tijd weer weg, maar toch...
De avonden blijven erg moeilijk. Kennelijk is mijn brein dan toch inmiddels overbelast. Er waren ook weer wat meer benzodiapines (diazepam) ingeslopen, maar.... het is wat het is, zegt de dokter. We gaan kijken of we de komende weken dit verslavende goedje weer geleidelijk een beetje af kunnen bouwen.
Verder merk ik toch dat het maken van radioprogramma's de ideale afleiding van de hersenspinsels zijn. Ik heb alweer 3 afleveringen van YWHNM af en ik wil er vandaag eentje gaan maken die niet (helemaal) mee doet in de telling en die uitgezonden gaat worden op de Sheena's test stream, die alleen toegankelijk is voor DJ's. Dit is best wel spannnend omdat het 's avonds is, maar wie weet geeft het juist een positieve draai aan de lamledigheid die zich rond die tijd van mijn hersens meester maakt...
Het is allemaal trial and error. Zo ook de aripiprasol die een dag of 10 geleden aan mijn medicijnmix is toegevoegd en waarvan ik moet zeggen dat het inderdaad lijkt te doen wat het 'voor sommige mensen' doet: het versterken van de werking van het anti-depressivum dat ik gebruik.

Ok, nu alleen nog wat mooie dames: