maandag 29 februari 2016

domheid, vergeving, predestinatie en creatie



Toen ik frustraties wilde afreageren in een droodle met samples van het Björk-liedje Human Behaviour rolde er uiteindelijk een hertaling van de tekst uit met een andere strekking, waar ik nooit opgekomen zou zijn als Ton Rückert mij die encyclopedie niet had aangeraden, mijn neef me die CD van Björk niet had opgestuurd en X mij niet boos had gemaakt met zijn formuleringen. In eerste instantie wilde ik er direct grootse en meeslepende muziek van mezelf bij maken, om aan de wereld te tonen hoe diep mijn gedachten wel zijn, hoe goed en mooi ik die kan uiten en hoe dom religie wel niet is, maar misschien kan ik jullie ook gewoon die tekst schenken en weer verder gaan met het aanschouwen van de wereld, in de ontstane bonus-tijd.

Heb jij er ooit bij stilgestaan
Bij het menselijk tekort
Waar komt het dan precies vandaan
Weet jij wat er aan schort

Is het de frontale cortex
Of overal in ons brein
En waar ligt exact de rol van seks
Onder wie en wat wij zijn

Het menselijk tekort

Is het gedetermineerd
Lig je vooral vooraf vast
Hoeveel is er aangeleerd
En wat lag er al in de kast

Is er iets aan te doen
Met onderwijs of zo
Waar wringt vooralsnog de schoen
Of laten we het zo

Het menselijk tekort..

Er is geen gebruiksaanwijzing
We kregen geen kompas
Je weet nooit wat het wordt,
dat menselijk tekort

Heeft Hij ons zo geschapen
Van haver en tot gort.
En straft Hij ons dan later
Voor ’t menselijk tekort

Of zal Hij mij vergeven
Voor wat Hij heeft gedaan
Voor mijn onvolmaakte leven
Mijn ondraaglijk licht bestaan

Het menselijk tekort...



zondag 28 februari 2016