Berichten weergeven met het label eyes. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label eyes. Alle berichten weergeven

zondag 15 januari 2017

eyes (12)

Ik probeer om tòch iedere dag iets te typen, ook als ik aan het begin nog niet zoveel weet. Hierin ben ik geïnspireerd door Frits Jonker, wiens stukjes ik altijd graag lees. Gisteren had ik met R. een discussie over wat 'fijnbesnaard zijn' is. De aanleiding was dit liedje:



Zij kende iemand die daar te fijnbesnaard voor was en die boos wordt op dit soort satire, want "je moet zelf maar eens zoiets ergs meegemaakt hebben". Ik kwam in een lichte semantische crisis terecht, omdat ik fijnbesnaardheid niet met zulke reacties associeer. Ik noem dat eerder 'lichtgeraakt'. Fijnbesnaardheid heeft voor mij iets positiefs en lichgeraaktheid iets negatiefs, maar nu leken het synoniemen te worden. We hebben er nog wat over doorgepraat. We werden het min of meer eens: mensen die zo fel kunnen reageren zijn (net als wij) van oorsprong gevoelige types, maar voor wie het leven zo is gelopen dat ze hier niet tegen kunnen.
Toen ik de laptop sloot bedacht ik me ineens: en tòch klopt die theorie niet helemaal. Er komt meer bij kijken, want zo zouden moslimextremisten die de redactie van een satirisch tijdschrift uitmoorden ook in principe fijnbesnaarde mensen zijn en dat gaat er tòch een beetje moeilijk in bij mij. Bovendien heb je volgens mij ook mensen die nergens tegen kunnen, omdat ze niet weerbaar genoeg zijn, emotioneel verwend zijn in hun jeugd (ook een vorm van kindermishandeling, trouwens), of van die dingen...
Verder gaat het redelijk, trouwens. Het schommelt behoorlijk en ik laat het ook zoveel mogelijk schommelen. Soms, vooral aan het einde van de dag dan overvalt mij het pijnlijke gevoel dat alles zinloos is, dat er niets meer te genieten valt voor mij en dat zelfmoord helemaal nog niet zo'n gek idee is. Ik moet mezelf dan actief voor de geest halen dat dit komt door een teveel aan stresshormonen of iets dergelijks, dat dit nare gevoel weer voorbijgaat en als dat te lang duurt dat ik gewoon even een kalmeringspilletje moet nemen, want (en volgens mij heb ik dat al eens genoemd) zoals een psychiater mij ooit op het hart drukte: jezelf klem zuipen is minder erg dan van een flat springen, kalmeringsmiddelen zijn minder erg dan alcohol en antidepressiva zijn weer minder erg dan kalmeringsmiddelen, omdat je niet steeds meer hoeft te gebruiken voor het gewenste effect. Dus met mate geconsumeerd hoef je je over kalmeringsmiddelen (benzodiazepinen of kortweg 'benzo's') niet al te veel zorgen te maken. Alles is relatief.
En inderdaad: soms kan ik ontspanning vinden zonder "die troep" of trekt de bui vanzelf weg, maar zoniet dan is het toch maar fijn dat er benzo's zijn.

Over een traantje laten gesproken:


zondag 28 februari 2016

ogenschouw

Vannacht ging ik met (lopende) W. naar de Praxis in Amersfoort, voor een gesprek om te kijken of ik daar weer kon gaan werken (ook zo'n terugkerende droom).
Het was een héle grote winkel geworden met zelfs een aquauriumafdeling, waar ik wel wilde staan. Het mooie meisje met lang zwart krullend haar in de witte polka-dotjurk aldaar, begon direct met mij te flirten, wow.... Er was ook een soort Boedhistische tempel, waar mensen in kleurige gewaden op kussens lagen en waar kadobonnen als offer in een hangende ketel werden verbrand. De houtafdeling was veel ruimer geworden, maar wel donkerder. Er was een man in een enorme elektrische rolstoel, met heftruck-vork aan de voorkant. Iedereen was hartstikke lief voor elkaar, Baghwanstijl en de manager was blond, type Willem-Alexander en had oogschaduw op, een hele 'warme' man, maar hij kwam wel de personeelsruimte binnen om te zeggen dat de theepauze was afgeschaft. Dáár betaalde hij ze niet voor. Ik zei: 'Kom W, het is een hele bijzondere winkel geworden, maar niets voor mij' en toen gingen we weer weg. De manager merkte dat niet op, want hij kon niet weten dat ìk de sollicitant was. Ik ontwaakte, het was 5 uur en de slaap wilde niet terugkomen. Nee, u hoeft niet te helpen. Ik kan hem tot in detail duiden ...

donderdag 3 september 2015

eyes everywhere

De afgelopen dagen zat ik redelijk stuk. De constatering dat de longcapaciteit van mijn lief in twee maanden tijd fors achteruit gegaan was hakte er in. Vandaag gaat het wel weer en komt er weer redelijk wat uit mijn handen. We houden de moed er toch maar in.

Zwols Muziekarchief 3 september 2015 by Vreemdegeluiden.Com on Mixcloud


En hier had ik een leuke woordspeling voor ogen, maar ik ben hem vergeten.