vrijdag 30 november 2018

Toestand

Mijn nieuwste knutseltje, met veel serendipiteit:

magere Hein

donderdag 29 november 2018

raketten (2)

Soundtrack bij dit stukje is de zojuist ge-uploade Lorihajitura show van deze week:



De luisterbijeenkomst gisteren was gezellig, maar ik ben blijkbaar dus niet de primus inter pares, hè... zeker niet wat Bach betreft... Eentje had de Hohe Messe zelf al meerdere keren gezongen en had braaf de complete patituur bij zich.. (en pret! zou een mede-blogger zeggen :-) ).

De Universiteit van Nederland is op youtube een serie lezingen onder de titel EINDE DER TIJDEN gestart en het lijkt erop dat de boodschap is: ja, er zijn en er dreigen (nog) grote(re) problemen, maar wees gerust: wij als wetenschap zitten er bovenop en er wordt aan gewerkt, dus om van het einde der tijden te spreken is wat voorbarig. Ok, dat wil ik best geloven, maar ik denk tòch dat er onomkeerbare processen in gang gezet zijn en dat dit misschien niet het einde van de wereld als zodanig zal zijn en misschien niet het einde van het leven op aarde, maar ik ben bang dat er niet zulke leuke dingen op stapel staan. Hoe groter de mensheid en hoe groter onze afhankelijkheid van techniek, hoe groter onze kwetsbaarheid, hoe groter de kans dat één gebeurtenis àlles in de war zal sturen en een grote ramp zal veroorzaken. En natuurlijk... in de middeleeuwen waren we òòk kwetsbaar, dus what else is new? Maar we wanen ons nu ònkwetsbaar, in ieder geval hier in het westen (ik heb het even niet over Jemen of Venezuela, of zo..)  en we nemen onze huidige levensstandaard als vanzelfsprekend aan, als het "normaal", als iets waar we recht op hebben en ik denk dat dat onterecht is.We hebben dit nog maar héél kort. Dit ìs niet normaal en ik zie de scheurtjes in het systeem al overal, ja, òòk reparatieploegen, maar zijn die sterk genoeg; kunnen die het bolwerken..? Ehm... eerst maar eens een kop koffie...

woensdag 28 november 2018

raketten

Geen griezelfilm gisteravond, daar hadden mijn zenuwen even geen zin in. Maar de Hohe Messe had me wel weer "in to" Bach gebracht. Dus ik heb enkele cantates van deze DVD gekeken:


Mooi geregisseerd! Ik vind ook het in stilte van het kerkpodium afstappen na afloop heel mooi. Die voetstappen in de galmende kathedraal horen er echt bij. Het doet me ook aan de plechtigheid van de kerkdiensten in de "Kathedraal van de Ronde Venen" uit mijn jeugd denken. Daarbij geven de inleidingen van Ton Koopman erg leuke informatie en kleidraad voor het luisteren. Alleen kan ik 's avonds geen verhaal over de drie verschillende stemmingen in die tijd aan en kon ik Koopman's rekenkundige argumenten voor zijn keuze van een bekend twijfelgeval binnen Bach's cantates niet helemaal volgen. Dat is erg vervelend als je altijd alles helemaal wilt snappen, vooral binnen je vak. 

Dan ziet het er toch echt naar uit dat mijn Spaceship een derde officiële lancering krijgt, samen met het door mij in 2009 geschreven vervolg, waar ik nooit helemaal tevreden over was, maar mijn contactpersoon van een wederom buitenlands label (...) vindt de demo-versie al mooi genoeg. Aan de ene kant heb ik iets van 'joh, geef maar uit dan, we zien wel, niet geschoten is altijd mis en ik heb geen zin om er nog aan te gaan sleutelen. Ik hoef er niet van te leven.' Maar er is ook een stemmetje dat zegt: 'Jan, we hebben nog tot het voorjaar en het kàn echt veel mooier.' Dus ik heb twee vrienden die ik hoog acht op het gebied van elektronische muziek gevraagd er eens naar te kijken. Ik hoef het niet alleen te doen ten slotte... Maar ja... toen ik dat gedaan had en de reacties kwamen binnen kreeg ik toch ineens weer moeite om dit kindje uit handen te geven en de neiging is groot om het toch helemaal zelf te doen.