vrijdag 31 mei 2013

Elyn Saks

Ik heb het uit. In deze video geeft Prof. Saks zelf een samenvatting van haar boek. Helemaal uikijken alsjeblieft, 't is maar een kwaratiertje


soort shad


Dit doet me denken aan de shad-tekeningen van Frits Jonker. Het is niet hetzelfde, maar het vrolijkt me wèl op.

donderdag 30 mei 2013

hoop

Voor vandaag heb ik niet zoveel te melden. Ik wil jullie niet in de steek laten, vandaar dat ik toch wat typ. Het boek van Elyn Saks heb ik bijna uit. Ik heb het ook via de Slegte besteld en reeds in huis, want dit is een boek dat ik van de plank wil kunnen pakken om passages uit te herhalen.
Ook vandaag heb ik er voor gezorgd dat ik een paar korte fietstochtjes had: eentje naar school om een boek langs te brengen en op de koffie te gaan bij mijn muziekcollega/vriendin en eentje om wat spullen naar de kringloop te brengen: traphekje, digitale thermometer waar geen nieuwe batterijen voor te krijgen zijn (althans niet zonder meer) en boeken, tijdschriften, enkele vidoebanden die voor ons de moeite van het bewaren niet meer waard zijn. 
Ik heb ook weer wat dingen mee teruggebracht: wat dvd's, een LP met een mooie foute hoezenpoes en enkele boeken in de categorie "waargebeurde psychiatrische en aanverwante verhalen", welke ik hier uiteraard zal bespreken.
Wat mij opviel is, dat ik het nìet "ineens weer zat" was en het niet meer kon opbrengen om de ruggen met titels langs te gaan. Ik ben gebleven totdat ik alle ruggen had gelezen en er zelfs enkele uitgepakt had om de achterkant en zèèllufss (!!!) wat passages te lezen. Dat ik deze rust kon opbrengen en er zelfs van genoot is bijzonder voor me. Het gaf me hoop.

woensdag 29 mei 2013

verlengstuk

Vandaag is eigenlijk een verlengstuk van gisteren geworden. Geboeid heb ik weer een heel stuk van het verhaal van Elyn Saks gelezen en de discussie van gisteren kreeg nog een lang en onaangenaam staartje.
Ter ere van de nieuwe verdieping die op het Zwolse museum De Fundatie is gevallen, een vrolijk liedje van Gruppo ☺



Nee, ik vind de Zwolse UFO mooi, hoor! Eigenlijk past hier de muziek van War of The Worlds bij:


zondag 26 mei 2013

droodle 20130526



divshare is wat traag de laatste dagen. Hier is de downloadlink.

OMNIA

Volgens mij heb ik jullie nog weinig verteld over mijn zwakke plek voor folkmuziek (wel voor mooie meisjes met lang donker haar, geloof ik) toch?








donderdag 23 mei 2013

droodle20130523

Ik heb eindelijk weer ruimte in mijn hoofd om droodles te maken, althans ik heb weer een heleboel ideeën en ik ben bijna klaar met mijn opruim-aanval. Hier even een kort ideetje:

woensdag 22 mei 2013

betekenis geven

Vandaag zou ik naar Amsterdam gaan omdat er in de Hermitage een film van mijn vriendin Kim Dijkstra wordt vertoond, maar 'het lukt niet' zal ik maar zeggen. Gisteren heb ik een paar vrienden geschokt door een hele lijst liedbundels en muzieklesboeken op facebook te koop te zetten, 'wegens beëindiging van mijn muziekdocentschap'. Één van hen belde direct toen hij het zag op om de hele stapel over te nemen voor méér dan het bedrag dat ik er voor vroeg. "Dan blijft het in de familie en anders heb je zo'n slepend gedoe met meerdere mensen die allemaal maar één boek willen" Een ander stuurde een mail met de vraag om alsjeblieft eerlijk te vertellen wat er aan de hand was. En weer een ander reageerde dat zij via via al zoiets begrepen had en dat ze hoopte dat ik nu erg gelukkig zou worden.
Misschien was mijn formulering een beetje te heftig, maar toch typisch hoe iedereen daar zijn heel eigen betekenis aan geeft en daarop actie onderneemt, terwijl ik het allang geen punt meer vind. Ik wil gewoon wat ruimte in mijn boekenkast en ik beschouw wat ik wegdeed als niet meer zinvol om te houden, eerder pijnlijk om nìet weg te doen, als ik er al wat bij voelde. Ok, er ging wèl wat door me heen toen ik het conservatorium binnenliep en naar de kelder afdaalde naar het advertentieprikbord: "zo, hier begon het en hier eindigt het".
Maar verder zie ik een (oppassen hoe ik dit verwoord) een vaag verband met de hype rond de vermoorde broertjes. Het is vooral de drang om uiting te geven aan de eigen emoties, die de mensen tot handelen drijft. Hiermee wil ik niet zeggen dat al die mensen het niet goed bedoelen en niet de intentie hebben om te steunen, maar dat wat zei voelen en willen doen niet per sé is waar degene voor wie ze het doen behoefte aan heeft. Aan de andere kant moet ik toegeven, dat het me wèl goed uitkomt dat de hele stapel in één keer wegkan en dat ik zo op de fiets kan om het briefje weg te halen. Dat had mijn vriend dan wel goed begrepen: nu is het maar gedaan ook.
Goed, wat ik zoal kijk. Wederom via facebook, allereerst een heerlijk Sun Ra optreden:


Moet ik hier nog wat over uitleggen? Die prachtige 70-er jaren sfeer waarin individuele expressie moeiteloos combineert met een collectieve kunstuiting? Ik vind dit mooier dan de tot in de puntjes voorbereide en geperfectioneerde shows, waar het eurovisie songfestival een extreme uitwas van is.

En hier nog een ander voorbeeld van mensen die veel meer betekenis aan iets geven dan er in zit. Het gaat me niet zozeer om wat er op dit filmpje te zien is, alswel de reacties die ik er op verschillende facebookpagina's op las:



De strekking van die reacties was dat het belachelijk is dat die interviewer zegt dat ze God moet danken (alsof hij het haar òpdraagt, dat doet ie niet, hij veronderstelt het gewoon.) dat ze door een split-second-besluit het leven van haar kind heeft gered, terwijl God als hij zou bestaan wel haar hele huis met de grond gelijk heeft laten maken. In de reacties wordt ook gesuggereerd dat ze hem beleefd op zijn nummer zet en dat hij zich geen houding meer weet te geven.
Dat zie ik er niet in. Hij veronderstelt iets. Zij zegt beleefd dat ze atheïst is en hij respecteert dat verder (volgens mij dan hoor...) Zij zegt dat ze het niemand kwalijk neemt die God bedankt. Dit werd in sommige commentaren als een flinke steek onder water gezien, terwijl zij ook kan bedoelen dat zij snapt en respecteert dat iedereen op zijn eigen manier reageert op dit moeilijk te bevatten drama. Hij antwoordt met "of course not", waarmee hij voor het grotendeels christelijke kijkerspubliek wil aangeven dat atheïst zijn niet betekent dat je geen respect voor anderen hebt.
Mensen grijpen dit videofragment op facebook echter aan om hun eigen atheïsme nog even aan te scherpen en hun hogere morele en intellectuele standaard aan andere facebook-gebruikers te tonen.

Ugh, ik heb gezegd (mijn morele standaard is tòch veel hoger! ☺).

dinsdag 21 mei 2013

wat een spreker is die man

Ja en dan ben ik zo'n thema ineens weer zat, maar ik wil ook niet dat ik al die plaatjes voor niets heb opgezocht, dus dan krijg je even een bi-polaire uitschieter op dit blog.
Onderstaande lezing heb ik op facebook gevonden. Niet zozeer de inhoud is opmerkelijk, die is gewoon redelijk en triviaal, maar de toon waarop deze man spreekt, de melodie in zijn praten vind ik geweldig. Het is een typisch Amerikaanse stijl, ongeveer zoals je die ook in wat oudere documentaires tegenkomt, maar ook weer niet helemaal. Er is ook iets waar ik niet direct de vinger op kan leggen, een domineestoontje misschien? Is het omdat hij met veel bombarie iets heel gewoons verkondigt? Ik weet het niet precies, maar ik vind het mooi en ik hou het op de plank om ergens in te verwerken.

maandag 20 mei 2013

twee aan twee (overload)


twee aan twee (5)

En dan is het zonde om niet alle vondsten te publiceren:















twee aan twee (4)

Eigenlijk vond ik de vorige series voorkantjes met vrouwelijke duo's nog niet stout genoeg en dat ik dit blog te serieus neem en zo..






 





Dus ik durf wel, hoor!

twee aan twee (3)

Gisteravond heb ik de film Battlestar Galactica gezien. Eigenlijk is dit een ontzettend foute film, als je bedenkt in welke tijd 'ie gemaakt is, namelijk de koude oorlog. Geen vredesonderhandelingen, want de vijand is tòch niet te vertrouwen. Leiders die er wel wat in zien zijn ofwel verraders, ofwel te naief voor woorden. Soms vind ik het jammer dat ik dat er allemaal bij bedenk als ik zit te kijken en dat ik niet meer als een kind me automatisch in 'de goeden', in dit geval de militairen inleef.

Voorts ben ik nu in Rense Schuurmans - Pechvogels en burgers aan het lezen, waargebeurde levensverhalen opgetekend uit de mond van psychiatrische patiënten die (uiteindelijk) de diagnose Schizofreen kregen. Die term leidt nogal tot verwarring trouwens. Ik heb het vast al verteld hier dat veel mensen denken dat er meervoudig persoonlijkheidsstoornis mee wordt bedoeld, maar de term 'gespleten hersenen' verwijst naar de gedachte dat de hersenen niet goed met elkaar samenwerken. In de psychiatrie wordt deze diagnose gebruikt voor mensen met een hoge gevoeligheid om psychotisch te worden, vaak gepaard gaand met andere cognitieve stoornissen, maar niet per sé.
Ik lees graag dit soort verhalen. Zelf ben ik niet schizofreen, er zit een ànder steekje aan mij los, maar tòch herken ik in meer of mindere mate de levensproblemen die de mensen in dit boek hebben. Voor mij zijn deze patienten "echter" dan de meeste zichzelf normaal noemende mensen. Ik heb dit eerder vandaag geprobeerd uit te leggen, maar ik heb dat gedeelte net verwijderd, omdat het eigenlijk geen uitleg behoeft, toch?


Verder met de waan van dit blog, mijn vlucht uìt de werkelijkheid, subgenre 'platenhoezen':