zaterdag 7 januari 2017

zwaarddames varia (9)

En dan loopt zo'n dag toch weer anders dan je verwacht en gepland had. Ik had Wil's smalle boekenkasten weer teruggezet naar waar we ze vroeger hadden staan, aan weerszijden van het hoofdeind van ons bed, met de open kant naar het bed. En zonder er bij na te denken (hooguit: dan is Wil weer een kleine beetje terug in de slaapkamer...) zette ik ook al haar boeken er weer in zoals ze er de afgelopen anderhalf jaar in hadden gestaan: geschiedenis bij geschiedenis, filosofie bij filosofie, Duits bij Duits, beroemde vrouwen bij beroemde vrouwen, medisch bij medisch en varia bij varia... Toen ik daarmee klaar was, liet ik mij van vermoeidheid op het bed vallen en daar staarden ze mij aan: precies dezelfde boeken in precies dezelfde constellatie zoals ze mij in de verpleeghuiskamers waar Wil heeft verbleven en vooral de laatste daarvan hadden aangestaard. Ik kreeg een soort paniekaanval... De boeken leken een pijn uit te stralen en ik kreeg er letterlijk hoofdpijn van en de vermoeidheid werd bijkans verlammend. Wat een idioot plan! drong ineens tot mij door.
"Keer niet terug naar het land van herkomst, je vindt niet de oerkracht, je vind een warboel van voet -en fietspaden en boven je hoofd cirkelende helikopteren die er op moeten toe zien dat je niet met vuur speelt..." (Freek de Jonge, Het Damestasje) Teruggaan naar iets waar ik afscheid van heb genomen doet mij meestal geen goed. Invallen, of zelfs terugkeren naar een oud-werkgever, zitten blijven, terug naar je geboortestreek... het werkte vaak deprimerend op mij. Het is ook het thema van naargeestige dromen: dat ik weer ergens terug naar toe moet: in de schoolbanken, de kerk, voor de klas, terug naar de Praxis Amersfoort, het conservatorium. Eenmaal afscheid van iets genomen kan mijn brein er kennelijk slecht tegen dat dat weer terugkomt.
Ik nam wat kalmerends en iets tegen de hoofdpijn en besloot niet met R. naar het oude stamcafé van Wil en mij te gaan. R. begreep dat later meteen: dan zou je er nog een schepje bovenop doen. Wij hebben daarom twee medium pizza's extravaganza door Domino laten bezorgen: "jezus, als dit 'medium' is dan vraag ik me af wat 'small' is!" riepen wij beiden bijna in koor uit en daar betaal je dan een tientje per stuk voor... nouja, niet bij na denken, vreten met die hap...

Ik heb zin om een verhaaltje te schrijven over iets wat actueel is: waarheidsvinding en de bewustwording dat (ongefundeerde) meningen belangrijker lijken te zijn geworden dan zorgvuldig gezochte waarheid. Ik kwam er op door dit plaatje:




Iemand zette als commentaar hieronder "terwijl het duidelijk de letter 'g' is". Ik ben zo vrij geweest deze uitspraak op mijn fb te plagiëren.

Mijn verhaaltje zou kortgezegd gaan over buitenaardse wezens die over enkele eeuwen op hun internet een snipper van de LP-hoes Sgt Pepper's Lonely Heart's Club Band vinden: het is een gezicht. Wetenschappers die de aarde al langer bestuderen vertellen dat dit een stukje verpakkingsmateriaal is van een schijf waar geluid op werd opgeslagen en dat dat geluid waarschijnlijk diende om het genotscentrum van de aardbewoners te stimuleren en dat dit gezicht onderdeel is van een groep aardbewoners die afgebeeld stonden op dat verpakkingsmateriaal. De niet in die richting geschoolde aliens vinden dat absurd en wijzen op allerlei voor hun onlogische dingen en vermeende denkfouten. Er zouden uiteenlopende alternatieve theorieën komen die alleen gebaseerd zijn op speculaties over wat die snipper nog méér zou kunnen zijn. Er zouden voor de leek hele aannemelijke theorieën tussen zitten. De complottheorieën zouden natuurlijk evenmin ontbreken.
Mijn punt zou dan zijn: wij weten dat die wetenschappers gelijk hebben, maar het is voor hen héél moeilijk om dit aan het verstand te peuteren van mensen die geloven dat wetenschap ook maar een mening is. Een alien moet bij wijze van spreken al een jaar boeken bestuderen om te snappen wat een LP-hoes is. Ik zou dan de vergelijking trekken naar de klimaatverandering, anti-vax, evolutie, homeopatie, acupunctuur, morfogenetische resonantie, ESP en andere zaken waarvan de wetenschap hele goede redenen heeft om aan te nemen dat het zo in elkaar zit, als in wetenschappelijke kring geaccepteerd is. Dat de maan met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid niet vierkant is maar rond, dat snappen we nog wel, dat kunnen we zien (en toch zal er wel ergens één figuur zijn die een alternatieve theorie heeft), maar vele andere verschijnselen zijn zó complex dat je er écht lang voor geleerd moet hebben en een basisbegrip moet hebben van de theorie die stukje bij beetje door generaties wetenschappers is verzameld en uitgewerkt. Maar ik laat het even bij het vertellen van de opzet. Het verhaal nu verder nog uitwerken is zinloos. Ik ben dit eitje alweer kwijt.

Afijn, ik heb na R's bezoek de boekenkasten weer leeggehaald en er op alfabetische volgorde van schrijver literaire romans in gezet en daarbij heb ik dan de alternatieve theorie bedacht dat de schoonheid, wijsheid en troost van de woorden in die boeken een soort beschermingsschild uitstralen dat mij behoedt voor naargeestige dromen. En het werkt! het werkt!

1 opmerking:

Frits zei

Als (geen woordgrap) je al in een zwart gat bent gevallen, dan is het in ieder geval geen echt zwart gat, want er komt nog steeds informatie uit, en zelfs zeer coherente informatie.

Een reactie posten