Even een kort bijpraatbericht. Na contact met mijn psychiater heb ik (nog) steviger ingegrepen met medicatie, want de ontregeling verergerde, naar iets wat ik alleen nog van vroeger ken, toen ik nog zonder medicatie nachten achtereen wakker lag en steeds dieper een angstfuik ingezogen werd. Afgelopen nacht heb ik goed geslapen en het nare angstaanjagende opgejaagde gevoel van leegheid is vanochtend aanzienlijk minder. So far so good. Over drie weken ga ik weereens op consult, na enkele jaren alleen mailcontact, om te praten of we met alles nog wel op het goede spoor zitten...
Morgen heb ik de laatste uitzending van mijn New Age/Ambient/Rustgevend-programma, The Mellow Tambourine. Volgende week komt op vrijdag Sounds Under 64 Not Allowed (waar muziekopnamen minimaal 64 jaar oud moeten zijn), maar dan een uurtje later, zodat ik doordeweek òm de dag op hetzelfde tijdstip een programma heb.
Eigenlijk was de inspiratie voor TMT al een poosje tanende, maar de show was zo'n succes dat ik er mee doorging, ondanks dat 4 programma's eigenlijk teveel was en drie uur TMT, waarin dus weinig "spannends" gebeurt te lang. Tot mijn verbazing kreeg ik gisteren een mail van een (uitzending gemist-)luisteraar, die mij zo'n beetje smeekte om mijn beslissing te herzien en door te gaan met het programma waar hij 's avonds voor het slapen zoveel baat bij heeft. Dat is op zich natuurlijk een groot compliment. Ik heb hem uitgelegd hoe ironisch het is dat ik juist ga stoppen om mijn eigen hoofd wat rustiger te krijgen. En in mijn achterhoofd dacht ik: de wereld en de media van vandaag zijn kennelijk zó druk en schreeuwerig, dat er behoefte is aan slaapverwekkende radioprogramma's.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten