Tja, als je het vergelijkt met enkele weken geleden gaat het een stuk beter. Gisteren was mijn broer op de koffie. Niet om mij met allerlei klussen en boodschappen te helpen, maar gewoon even polshoogte nemen. Het viel hem al op dat ik er een stuk beter uitzie en verder hebben we het niet alleen over mijn depressie e.d. gehad maar ook gezellig gekeuveld, zoals we dat normaal gesproken waren te doen.
Dat is toch echt positief te noemen. De hele middag met elkaar doorbrengen is dan weer iets wat ik niet trek, dus hij ging op tijd weer weg, maar toch...
De avonden blijven erg moeilijk. Kennelijk is mijn brein dan toch inmiddels overbelast. Er waren ook weer wat meer benzodiapines (diazepam) ingeslopen, maar.... het is wat het is, zegt de dokter. We gaan kijken of we de komende weken dit verslavende goedje weer geleidelijk een beetje af kunnen bouwen.
Verder merk ik toch dat het maken van radioprogramma's de ideale afleiding van de hersenspinsels zijn. Ik heb alweer 3 afleveringen van YWHNM af en ik wil er vandaag eentje gaan maken die niet (helemaal) mee doet in de telling en die uitgezonden gaat worden op de Sheena's test stream, die alleen toegankelijk is voor DJ's. Dit is best wel spannnend omdat het 's avonds is, maar wie weet geeft het juist een positieve draai aan de lamledigheid die zich rond die tijd van mijn hersens meester maakt...
Het is allemaal trial and error. Zo ook de aripiprasol die een dag of 10 geleden aan mijn medicijnmix is toegevoegd en waarvan ik moet zeggen dat het inderdaad lijkt te doen wat het 'voor sommige mensen' doet: het versterken van de werking van het anti-depressivum dat ik gebruik.
Ok, nu alleen nog wat mooie dames:



















Geen opmerkingen:
Een reactie posten