Eigenlijk kijk ik nauwelijks op blogs van anderen. Misschien is het zo dat de één behoefte heeft om blogs te maken en de ander om ze te lezen. Ik zie aan de statistieken dat het bezoekersaantal van dit blog ietsje is gestegen de afgelopen weken. Nou prima toch? Ik wil alleen niet dat dit zo populair wordt als bijvoorbeeld mijn radioprogramma's.
Ik heb voor mijn vaste luisteraars ook een nieuwsbrief, maar daar deel ik deze mixen niet op. Dat is gewoon teveel werk. Ook hoeft niet iedereen mijn zielenroerselen te lezen en die half blote en blote plaatjes te zien. Sommige dingen moet je klein durven te houden. Dat is een keer een preek van Dominee Gremdaat geweest: "Durf je wereld klein te houden. Kent u die uitdrukking?".
'We hoeven onszelf niet uit te leggen' reageerde ooit een collega blogger die ik zeer bewonder en toen ging ik toch twijfelen, maar ik bleef het wel af en toe doen. Vooral nu. Als ik stukjes terugkijk denk ik ook weleens: moet ik dat nu allemaal aan de wereld prijs geven? Maar wat ik me herinner uit de eerste vreselijke weken van deze depressie is: het maakt allemaal geen reet uit wat je wèl of niet doet, of wat mensen daar van vinden. Uiteindelijk gaan we dood en op een enkele uitzondering na verliest alles zijn betekenis als we er niet meer zijn. Uiteindelijk vergaat de aarde, uiteindelijk vergaat zelfs dit universum, wordt het uiteen gereten door de entropie. Er blijft niets over van wat we allemaal gemaakt hebben, ook niet als we het de ruimte in sturen. Wat maakt het uit wat we doen? Ik bedoel dit op dit moment overigens niet cynisch, hoor. Het moet je wel ìets kunnen schelen, wat jouw effect op je omgeving is, want dat is wat we nu hebben en met elkaar delen. Verbinding met medemensen is zelfs wat mijn redding is... (ok, en mijn medicatie, waardoor ik überhaupt tot iets in staat ben natuurlijk).
Enfin, ik luister nu naar The Beach Boys (Ja, we zijn bij de B, maar The Beatles zijn nog niet voorbij gekomen, op enkele covers na, misschien ligt het te zeer voor de hand). Misschien bereiken The BB de compilatie van vandaag wel, want ik denk wel dat die er weer komt.. Overigens is dit de CD met de LPs "Friends" en "20-20" die om onduidelijke redenen door mijn mediaplayer door elkaar gehusseld wordt, wat eigenlijk op zich al een prachtige compilatie oplevert, maar goed.... misschien blijf ik voorlopig wel The Beach Boys c.s. luisteren...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten