Wat jammer toch dat het zo is gegaan. Je hebt toch ook weer geïnvesteerd in deze relatie en uiteindelijk loopt het dan zo af. Je kunt je voornemen om geen relaties meer aan te gaan, maar dat lukt ook (bijna) geen mens.
Tja, ik denk dat het heel veel mensen juist veel te goed lukt, maar dat bedoelde hij natuurlijk niet. Ondanks dat ik mijn e-matching account weer heb geactiveerd heb ik voorlopig mijn buik vol van relaties. Ik heb heel erg de behoefte om me terug te trekken. Mijn stem deed zelfs mee: ik heb een dag of vier nauwelijks kunnen praten. Nu gaat het wel weer, maar ik klink nog steeds een beetje schor. Een vriendin die meer aan de wappie-kant van het spectrum zit (nee, ze vindt het niet erg dat ik dat zo zeg ;-)) suggereerde dat mijn verdriet "naar binnen sloeg" en dat mijn lijf de communicatie naar buiten afsloot. Ok, maar vorige week heb ik in een veel te kleine studio gemusicieerd met o.a. een violiste die van verkoudheid niet kon praten. Dus ik denk dat dat er òòk iets mee te maken heeft... Het was wel wat lastig met mijn radio-uitzendingen.
Maar wat dat investeren in een relatie betreft, tja... je kunt toch ook niet anders? Dat doe je toch? Maar als er een punt komt dat een investering niet oplevert wat je er van gehoopt had, dan is het soms verstandiger om het project te staken... Sterker nog: als een relatie als een project gaat voelen... En dat was van beide kanten toch wel een beetje het geval, dus er is ook een groeiende opluchting.
Maar ik was nog niet klaar met uit de school klappen. Had ik jullie nu verteld van dat geweldige nieuwe medicijn, een ander laag-gedoseerd anti-psychoticum waarop ik ben overgeschakeld, omdat het oude een tijd lang niet leverbaar was? Het heet olanzapine en hoewel het nog steeds voordelen biedt tov quetiapine, kreeg ik langzaam maar zeker steeds meer last van wat ik gemakshalve maar "zombie-bijwerkingen" noem. Ik had dus op eigen houtje de dosering al gehalveerd. Dat pakte positief uit.
Mijn psychiater: goed idee om de olanzapine wat te verlagen. Je receptoren worden minder gevoelig als je lange tijd dezelfde dosering neemt. Het is goed voor je brein om af en toe minder (of een poos helemaal niks...) te nemen. Dat doe je heel verstandig!
Ik weet niet hoe ik me dat receptorverhaal moet voorstellen, heb ook geen zin om dat uit te zoeken, maar de wetenschap dat het kennelijk geen kwaad kan eens een poos met dit specifieke pilletje te stoppen is niet aan dovemansoren gericht. De zombie-bijwerkingen namen namelijk de afgelopen tijd weer toe. Dat zou dus best met dat receptorenverhaal te maken kunnen hebben. Toch is het ook best wel eng, dus ik heb dat éne pilletje (je moet je een iets ovaler koffiezoetje voorstellen) in de pillensnijder gezet (wat niet makkelijk is want hij gaat niet precies in tweeën en de kleine helft vebrokkelt min of meer) en vannacht redelijk goed geslapen. Als dit een paar nachten goed gaat waag ik de stap naar niks... wordt vervolgd...
