woensdag 18 november 2026
Soundtrack van de dag 21
Verhaal van de dag (1)
Achteraf gezien vind ik het wel grappig dat ik verslag van een hele dag heb gedaan en steeds gepauzeerd heb zonder steeds te publiceren. Nouja, één keer dan. Dus we doen het nog een keer.
Het is 19:20 uur en ik ben al een klein uurtje op. Paco ligt naast me op zijn kussentje, nadat hij eerst een aai-massage heeft afgedwongen 😁
Ik heb ontbeten met banaan op brood, mijn favoriet en ik luister verder naar dat eerder genoemde deel van de mp3-verzameling. Ik luister nu naar 'Beast' hun eerste LP. Ik vind het mooi. Typisch is de dwarsfluit, die speelt zoals ik ook speelde toen ik nog geen conservatorium had gedaan. Dat hoor je vaker in popgroepen. Deze is vrij goed, maar soms hoor je echt dat het een saxofonist is die dwarsfluit er even bij deed, of iemand die het zich helemaal zelf heeft aangeleerd. Toch heeft dat vaak ook z'n charme, zo'n wat ruwere klank en techniek met rafelrandjes Inmiddels speel ik niet zoveel meer... 😓 maar dat komt misschien wel weer. Ik vind het wel leuk om af en toe mijn nieuwe Otamatone te pakken en te proberen mee te spelen met muziek en dat lukt steeds beter. (Maar nog niet zo goed dat ik het resultaat wil delen.) Ah! de koffie is klaar!
dinsdag 17 november 2026
Verhaal van de dag (2)
Tja, inmiddels is het 19:00 uur en heb ik mijn dagelijkse aflevering van James Herriot gezien en al eerder mijn soundtrack van de dag geplaatst. Nummer 20 alweer, ik ben er al bijna 3 weken mee bezig dus. Zoals ik er al onder had gezet zal ik de oude moeten verwijderen omdat kennelijk het maximum aantal bij een gratis account 10 is. Tja, ik vond het indertijd al zo vreemd dat ik maar door kon gaan met publiceren...
Ook kan ik zien hoeveel minuten er van een mix zijn beluisterd en als ik de tijd die ik er zelf aan luister in acht neem, zijn er inderdaad niet zo héél veel andere beluisteraars, maar dat geeft niet. Dan is het ook niet zo erg als ik de oude weghaal, toch?
Wat heb ik verder gedaan op deze vreselijk regenachtige dag? Ik heb echt een minimaal rondje gelopen rond de flat voor het huis en was nèt op tijd weer binnen voor de volgende plensbui. Voor de rest van mijn lichaamsbeweging heb ik mijn dagelijkse gymnastiekoefeningen nògmaals gedaan en meer zat er voor vandaag helaas niet in. Maar zo gaan de muizenstapjes nu eenmaal... Het gáát een keer over, die narigheid in mijn hoofd, maar héél geleidelijk, maar dat heb ik vast al eens eerder in andere bewoordingen gezegd...
Ook heb ik zitten nadenken. Het is gelukkig niet zo erg als in het begin dat mijn eigen gedachten het enige waren dat ik kon horen... Nu kan ik af en toe constructief nadenken over hoe nu verder (niet dat je dàt teveel moet doen, want daarmee denk je jezelf òòk zo het ravijn in) Nee, ik wil mijn huis toekomstproof maken, net zoals mijn vader dat heeft gedaan voor zichzelf (en wijlen mijn moeder). Nu begon hij er wat later mee dan ik nu, maar hij had dan ook geen bi-polaire stoornis met risico (zeker de eerste twee jaar na nu) op een terugval en steeds heter wordende zomers, dus ik denk dat ik me serieus op 2027 moet voorbereiden, want de hitte was afgelopen zomer niet te doen en heeft ook een rol gespeeld in de ernst van mijn inzinking. Dus: airco! Maar wat voor eentje? Ik heb al hier en daar mijn licht opgestoken, want nù moet je dat doen, niet als de hittegolven alweer voor de deur staan...
Het kost veel aan stroom, maar als het heet is genereren mijn zonnepanelen ook veel stroom en geen beter doel voor je geld dan iets wat ten bate van je gezondheid komt. Daarom betaal ik ook liever nèt iets meer aan voedzame bezorgmaaltijden, dan aan .... ja wàt eigenlijk ... muziek, terwijl je de helft van wat je hebt nog nooit gehoord hebt?
Afijn genoeg geneuzel weer .... tot morgen allemaal!
Soundtrack van de dag 20
Verhaal van de dag (1)
Ik begin dit verhaaltje om ongeveer half 10 in de ochtend. En gedurende de dag zie ik wel wat voor hersenspinsels mijn brein bij elkaar weet te breien.
Ik ben bezig met de show voor morgen. Ik had volgens mij verteld dat ik de scheurende punkgitaren eruit zou halen, maar nu bedenk ik me dat dat véél meer werk is, afgezien dat je ze moet vervangen en dat ook een stuk mix opnieuw moet, moet er dan ook presentatie opnieuw gedaan worden en aangezien dat op dit moment het meeste van mij vraagt en ik kennelijk op de dag dat ik dit opnam in staat was heel energiek te praten, laat ik het maar zo... Als ik dat àl opnieuw zou willen doen, zou ik ongeveer hetzelfde moeten klinken en daar heb ik nu even geen zin in. Ik zet de volumeknop morgen wel heel zachtjes tijdens de schurende stukjes....
De "queue" van waaruit ik de tracknamen met bijkomende info en gif-plaatjes de playlist in sleep is bijna klaar. Alleen de plaatjes nog. Dus daar vul ik nu de tijd mee. Boven staat een was te draaien. 😇 En wat is het rotweer buiten. Dat dagelijkse wandelingetje-omdat-het-moet wordt nog een opgave, maar de dag is nog niet om.... Gisteren heb ik mij weer eens vergist met de tondeuse, dus ik loop nu met de capuchon van mijn hoodie op, want het is letterlijk gemillimeterd en dat voelt jakkes koud. Ik luister naar het album van Lovechild van Curved Air, heel aangenaam.
----------------------------------------------------------------
Inmiddels zit ik in een ander weekstructuursegment: het beluisteren van de uitzending van It's Compicated van gisteren Deze is vrij goed aan te horen, maar soms is een aflevering mij ook 'too complicated' en druk. De afgelopen uren waren qua stemming/energie weer wat stroef. Ja, toch weer wat geneuzel over mijn kwaal. Er zijn ook bekende Nederlanders die op hun kanaal verslag doen van hun strijd, dus waarom ik niet. Onderwijl heb ik wat gymnastiekoefeningen gedaan en tòch helpt dat wel een klein beetje. Het bloed moet rondgepompt, maar je mag het ook weer niet overdrijven, anders dreigt de energie-boomerang je weer neer te meppen... Maar het ergste lijkt alweer weg te ebben, hey... eb... golfbeweging, eb en vloed ... ohja... daarom heet het ook zo natuurlijk....
Ondertussen ben ik bij de volgende show in het archief beland: Out there in the field Een programma dat ik ook niet altijd goed verdraag, maar tot nu toe valt het mee. Nee, na 18 minuten uitgezet. Ik wil muziek horen dus terug naar Curved Air c.s. Of ik wel een compilatie maak vandaag, weet ik niet. Ik ben er wèl aan begonnen, maar ik ga nu wat lezen op internet. Oh Oh Den Haag.... Dat zooitje zou eerst verplicht een aantal maanden in een ouderwetse psychotherapeutische gemeenschap met elkaar moeten doorbrengen, maar dit terzijde...
-----------------------------------------------------------------
Zo, de was hangt aan het droogrek. Da's alweer een "zinvolle besteding" van een stukje tijd 😏
En de mix is ook af. Die publiceer ik dan in het volgende stukje hierboven, waarmee ik dit schrijfseltje weer afsluit. Het weer is nog steeds pet.
Soundtrack van de dag 19 (tweede poging)
snappum
maandag 16 november 2026
Soundtrack van de dag 19
Ik was een beetje laat. Het verbaast me eigenlijk dat hij tòch af is. Ik had veel last van stroefheid en onrust vandaag, maar de uitslagen van het lab (mijn bloed is vrijdag geprikt op enkele zaken die òòk verband zouden kunnen houden met mijn klachten) waren goed. Alles prima binnen de waarden en ik was opgelucht, want ik was al bang voor het vervolg: nòg meer prikken, nòg meer pillen, nòg meer stress. Dus dat was het positieve nieuws van vandaag.
Het negatieve nieuws is dat ik de mix niet kan publiceren vanwege een regel bij mixcloud die ik niet begrijp. Morgen een nieuwe poging.
"Om de dag vrolijk en wel te beginnen..."
zondag 15 november 2026
Soundtrack van de dag 18
Dit was een moeilijke in de zin van: het is een moeilijke, onrustige dag in mijn hoofd vandaag (ja, het gaat nooit in een rechte lijn...), maar met ook wat zilveren lijntjes, zoals de Engelsen zeggen. Ik kreeg onverwacht bezoek van een vriendin die het op een andere manier dan ik ook niet altijd makkelijk heeft, maar die nu positief nieuws had.
Tussen de bedrijven door heb ik dan wederom toch rond de B, met zoals aangekondigd heel wat Beach Boys een mix weten te maken. En van mezelf moest er dan ook weer wat klassiekerigs in, wederom o.a. Bartok, maar dan voornamelijk vocaal.
ontvallen
Dat is toch ook een uitdrukking die mensen gebruiken als er iemand is overleden? Dat iemand ons 'ontvallen' is? Ok, ik heb het even opgezocht en het klopt. Nee, ik vraag het niet aan AI. In het begin vond ik dat een leuk speeltje, maar ik werd me al snel bewust van de nadelen die er aan dit verschijnsel zitten (o.a. we worden allemaal dommer).
Nee, er is sinds ik bij WFMU ben ons een DJ ontvallen die ik kende, de derde in ieder geval die indruk op mij maakte:
In tegenstelling tot de andere twee kende ik Jeff niet persoonlijk, maar hij was wel één van de eerste DJ's waar ik naar luisterde toen ik ons station ontdekte. Op dat moment had ik natuurlijk geen flauw benul van wat voor een "aanwezigheid" hij op het station was en hoe lang hij dit al deed.
Ik bedacht me gisteren: toen ik in de gang van het Provinciaal Ziekenhuis somber voor me uit zat te staren op mijn 21-ste, begon hij zijn carrière als WFMU DJ (Hij was trouwens ook platenproducer, ik weet niet hoe lang...)
We naderen het einde van het jaar weer en dat is de tijd dat we tijdens het jaaroverzicht van de NOS weer een diaserie te zien krijgen wie ons ontvallen zijn: Patrick Stewart, Dolly Parton en Jerney Kaagman zullen er waarschijnlijk wel tussen staan, maar Jeff was daarvoor bij ons niet bekend genoeg...
Overigens gebruik ik de zoekmachine van Duck Duck (welke anders...) geregeld om te kijken of iemand nog leeft. Ik moet eerlijk bekennen dat ik dat vandaag nog bij Brian Wilson deed. Hoe kon ik dàt nu vergeten zijn.....
weer een stukje
Eigenlijk kijk ik nauwelijks op blogs van anderen. Misschien is het zo dat de één behoefte heeft om blogs te maken en de ander om ze te lezen. Ik zie aan de statistieken dat het bezoekersaantal van dit blog ietsje is gestegen de afgelopen weken. Nou prima toch? Ik wil alleen niet dat dit zo populair wordt als bijvoorbeeld mijn radioprogramma's.
Ik heb voor mijn vaste luisteraars ook een nieuwsbrief, maar daar deel ik deze mixen niet op. Dat is gewoon teveel werk. Ook hoeft niet iedereen mijn zielenroerselen te lezen en die half blote en blote plaatjes te zien. Sommige dingen moet je klein durven te houden. Dat is een keer een preek van Dominee Gremdaat geweest: "Durf je wereld klein te houden. Kent u die uitdrukking?".
'We hoeven onszelf niet uit te leggen' reageerde ooit een collega blogger die ik zeer bewonder en toen ging ik toch twijfelen, maar ik bleef het wel af en toe doen. Vooral nu. Als ik stukjes terugkijk denk ik ook weleens: moet ik dat nu allemaal aan de wereld prijs geven? Maar wat ik me herinner uit de eerste vreselijke weken van deze depressie is: het maakt allemaal geen reet uit wat je wèl of niet doet, of wat mensen daar van vinden. Uiteindelijk gaan we dood en op een enkele uitzondering na verliest alles zijn betekenis als we er niet meer zijn. Uiteindelijk vergaat de aarde, uiteindelijk vergaat zelfs dit universum, wordt het uiteen gereten door de entropie. Er blijft niets over van wat we allemaal gemaakt hebben, ook niet als we het de ruimte in sturen. Wat maakt het uit wat we doen? Ik bedoel dit op dit moment overigens niet cynisch, hoor. Het moet je wel ìets kunnen schelen, wat jouw effect op je omgeving is, want dat is wat we nu hebben en met elkaar delen. Verbinding met medemensen is zelfs wat mijn redding is... (ok, en mijn medicatie, waardoor ik überhaupt tot iets in staat ben natuurlijk).
Enfin, ik luister nu naar The Beach Boys (Ja, we zijn bij de B, maar The Beatles zijn nog niet voorbij gekomen, op enkele covers na, misschien ligt het te zeer voor de hand). Misschien bereiken The BB de compilatie van vandaag wel, want ik denk wel dat die er weer komt.. Overigens is dit de CD met de LPs "Friends" en "20-20" die om onduidelijke redenen door mijn mediaplayer door elkaar gehusseld wordt, wat eigenlijk op zich al een prachtige compilatie oplevert, maar goed.... misschien blijf ik voorlopig wel The Beach Boys c.s. luisteren...




