Gisteren merkte ik vooral 's middags dat het een béétje "op" was. Maar ik had in ieder geval niets spannends de volgende dag, dus ik kon eindelijk opgelucht adem halen. En dan speelt mijn kat het klaar om zijn gewoonte, sinds het vroeg donker is te doorbreken en niet voor 19:30 al lang en breed thuis te zijn, waardoor ik langzaam maar zeker een beetje de zenuwen kreeg. Met die levendige fantasie van mij kregen toch allerlei horrorscenario's vorm, waarbij ik me dan uiteindelijk ook weer bij neer legde... Ok, afgezien van niet meteen het ergste denken: als er iets ergs gebeurd is, kun je daar toch niets meer aan doen, is het jouw schuld niet, etc, etc... En misschien heeft hij wel een topnacht buiten...
Maar ik was tòch wat relaxter toen hij om 21:00 uur alsnog bij het raam verscheen... Ik kan er niets aan doen. Het "schouders ophalen" is vooral nu voor mij toch moeilijker dan voor de gemiddelde mens, denk ik.. Verder wel redelijk goed geslapen... Jammer dat het alweer ochtend was en dat het depressieve brein niet mag uitslapen.
Ik luister nu naar de band Blossom Toes, nadat ik The Bloomsberry People al had doorgenomen en één liedje apart had gezet voor eventueel in een compilatie vandaag. Ja, we zitten nog wel even aan de B vast en dan bedacht ik me ook nog dat er klassieke componisten zijn wiens naam met een B begint en van wie sommige stukken best in een soundtrack van de dag passen...
Ja en dat gedoe in Den Haag krijg ik ook mee, hoor. De wereld staat in brand en overal zijn spoedoverleggen e.d., maar Nederlands is daar niet bij, want 'wij' steggelen over een ieniemienie-deel van een belastingplan...

Geen opmerkingen:
Een reactie posten