Ach ja, de tijd moet stukgeslagen worden en dus bazel ik nog een stukje verder over mezelf op mijn blog. Een andere vriendin vond gisteren dat ik met zevenmijls laarsen vooruit ging. Nou.... dat wil ik nu ook niet beweren. Het gaat een stuk minder slècht. Zullen we het daar op houden?
Ze doelde natuurlijk op de dingen die ik deze week weer heb ondernomen en inderdaad... sommige zaken zou ik korte tijd geleden niet gedurfd of aangekund hebben, maar ik voel er ook vandaag nog wel de terugslag van en misschien morgen en overmorgen ook nog wel... Veel meer dan een korte wandeling, misschien boodschappen (die ook morgen wel kunnen) zie ik op dit moment niet zitten. Ik voel me bijzonder futloos met soms dat nare gevoel in mijn hoofd en er is vaak dat hoe-krijg-ik-deze-dag-gevuld-met-zo-weinig-fut... Ik heb het snel koud (wat niet leuk is qua gasrekening).
Ik ben echt wel blij met het feit dat ik weer wat met muziek kan doen. Zoals een ander misschien zou gaan tekenen, houtsnijden, borduren, weet-ik-veel, zo luister ik naar muziek. Ik heb 4 albums van "Babe Ruth" ooit op soulseek tijdens één van mijn obsessieve downloadperiodes binnen gepompt op de externe HD en ik luister daar op dit moment naar. Ik ben bijna klaar. Er zal veel van te horen zijn in de compilatie van de dag.
Aan het begin van deze inzinking was het al moeilijk om naar muziek te luisteren en gesproken woord al helemaal niet. Zo luister ik nu weer dagelijks naar Boekestijn en De Wijk. Ik weet dat er enkele weken voorbij gegaan zijn gegaan dat dat absoluut onmogelijk was. Ik voelde me ook helemaal niet verbonden met de wereld. Dat is nu wèl weer zo, alhoewel het "afgesloten zijn" af en toe weer de kop op steekt.
Veel stapjes vooruit, maar je bent er nog lang niet zegt mijn arts en dat voel ik ook wel... De kans dat ik mezelf iets aandoe is nu echt héél erg klein, misschien toen ook wel, maar ik hield het iig nauwelijks vol. Ik schrijf dat omdat ik net een berichtje van wéér een andere vriendin kreeg dat ze zich ten tijden van ons laatste contact toen echt zorgen maakte, maar dat het feit dat ik af en toe iets grappigs op facebook plaatste haar weer gerust stelde...
Ja, ik heb meer vriendinnen dan vrienden. Het contact met een vrouw gaat mij veel beter af, zeker als er een factor is waardoor het geen romance kan worden, omdat ze lesbisch, familie, getrouwd, o.i.d. is. M is mijn beste vriend. Hij is in veel opzichten totáál anders dan ik en in ons geval werkt dat juist heel goed. Ik denk zelfs dat het moeilijker wordt als een man in een op bepaalde manier teveel op me lijkt. Ergens dit jaar vroeg een man, die òòk een bi-polaire stoornis heeft of we niet af en toe samen een wandeling konden maken en een andere wilde graag regelmatig met mij musiceren. In beide gevallen voelde ik een enorme terughoudendheid in me en heb het 'voorlopig' afgehouden.
En toen hield mijn gedachtenstroom even op...
Ik heb net een paar blokjes extra om gelopen, gewoon omdat ik er na mijn verplichte loopje om de flat zin in had, met dit mooie weer. Goed hè! Ben echt een beetje trots. Dus geen zeven mijls laarzen, maar wel iets grotere stappen 😊
Geen opmerkingen:
Een reactie posten