Berichten weergeven met het label barst. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label barst. Alle berichten weergeven

maandag 26 juni 2017

barst...

In de afgelopen 53 jaar heb ik best wel wat rare ontmoetingen gehad en deze staat wel niet op nummer één, maar absoluut in de top tien. Volgens mij kan ik ook zó als therapeut aan de slag.

Gisteren heb ik zittend op een bank aan het water in een natuurgebiedje even buiten Zwolle een spontaan consult gegeven aan een van de fiets afgestapte arabische sex-verslaafde man van 45 die bang was dat als hij 60 zou zijn hij hem niet zo makkelijk meer om hoog zou kunnen krijgen EN dat als het wel lukte hij steeds minder groot zou worden... Het leven zou al zijn glans voor hem verliezen als dat het perspectief was. Hij vroeg dingen als: "Jij bent dus 8 jaar ouder dan ik, merk jij soms al dat..." "en hoe vaak doe jij het dan? en toen je mijn leeftijd had? want kijk ikzelf...." Ik gaf verwonderd maar overal rustig, zo eerlijk mogelijk binnen mijn grenzen antwoord en intussen vormde zich een soort diagnose van deze openhartige stakker die mij bijna een uur later verraste met: "krijg jij ook van praten over sex al een stijve?" Ik: "Nee, maar jij wèl, hè?" hij knikte en ik expres mijn hoofd grinnikend achterover gooiend: "yep, daar was ik dus al bang voor. Nee, ik word hier niet in het mìnst opgewonden van." (Dat was waar, maar het leek mij meteen ook de verstandigste reactie...)

Sjonge jonge, heb ìk dat weer? Ik word door de vreemdste snuiters aangesproken. Zit ik rustig een beetje te rouwen, droog net mijn tranen, komt er zo'n lul voorbij... en ik laat zo'n kerel maar in zijn waarde, wacht rustig tot hij het staan zat is en geef hem nog een welgemeend advies mee ook. Zo te zien was hij nog niet helemaal gerustgesteld. Jammer, want ik doe niet aan herhaalsessies.


zondag 1 mei 2016

dinsdag 2 juni 2015

barst (3)

Ik weet niet hoe lang ik hier nog mee doorga, met die plaatjes dus. In ieder geval tot half juli, want zover heb ik vooruit gewerkt, maar het werd op een gegeven moment echt een soort dwangmatigheid en ik ben er weer hélemaal klaar mee. Intussen heb ik wèl weer zo'n 50 meer of minder geïnspireerde pagina's met afbeeldingen. Ik droom de laatste nachten veel van begrafenissen... hoe zou dàt nou komen...? Mijn moeder ligt ook weer in het ziekenhuis. Gisteravond vatte het idee in mijn hoofd post dat ik weleens in één week zowel mijn moeder als mijn echtgenote zou kunnen gaan begraven en dat ik daar niet meer overheen zou komen... Lekkere gedachten voor het slapen gaan, zeg... Dat is dus het nadeel van goed in worst-case scenario's kunnen denken, waar ik het al eens eerder over gehad heb.
Voor de uitzending van vanavond heb ik zitten twijfelen tussen omgevallen platenkast, verder gaan met de Robotica CD's van Frits Jonker òf een splognerizer op maat snijden. Ik ben bijna te moe om echt veel energie in iets te steken, dus het wordt een splognerizer op maat snijden en de tijden noteren waarop ik er doorheen kan praten, denk ik.
Op facebook ben ik mijn droodles aan het re-cyclen:






En bedankt maar weer...