Posts weergeven met het label damsels in distress. Alle posts weergeven
Posts weergeven met het label damsels in distress. Alle posts weergeven

woensdag 29 november 2017

mad scientist, weird menace

En toch begint het leven weer een beetje leuk te worden. Tuurlijk, er zijn nog wel vervelende aspecten, nare dromen en pijnlijke gevoelens en angsten die ik liever niet had, maar ik heb gemerkt dat het niet helpt om daar erg lang bij stil te staan of om die te gaan zitten verwoorden op een blog of in een dagboek. De tijd die je besteed aan verslaglegging ben je niet aan het leven, zoiets. Ruimte voor reflectie is er altijd, onder de douche, op de fiets in de rij naar de kassa, in de leeszaal van de bibliotheek, aan het tafeltje in de kroeg of bij het beluisteren van een CD, etc...

Over de kroeg gesproken: ik heb inderdaad een soort stamkroeg gevonden in de H. Er komen daar meer mensen gewoon voor een beetje aanspraak. Er is zelfs een speciale praattafel bij het raam. Als je daar gaat zitten krijg je onherroepelijk gezelschap, als dat er al niet zit. Nee, ik blijf alcoholvrij en dat gaat prima. Het enige waar ik een beetje last van heb is dat je een enkele medebezoeker veel meer en sneller ziet drinken dan ik uit ervaring weet dat goed is voor een mens.

donderdag 3 augustus 2017

Ik heb alweer enige tijd geen verhaaltje geschreven. Dat wil uiteraard niet zeggen dat er niets gebeurt. Er gebeurt elke dag veel. Ik heb nu het grootste deel van Willeke's spulletjes opgeruimd en ook ben ik een heel eind in het zodanig herinrichten van mijn huis dat het makkelijker schoon te houden is.
Maar er gebeurt vooral ook veel in mijn hoofd. Wat doe ik met de rest van mijn leven? Dat is een vraag die als een rode draad door alles heen loopt. Ik heb een beperkte hoeveelheid energie en waar besteed ik die aan? Gebeurtenissen in de afgelopen weken doen mij mijn werk voor de lokale radio heroverwegen. Eigenlijk ben ik sowieso zover dat ik binnenkort wil stoppen met Vreemde Geluiden. Nee, het programma wil ik wel blijven maken, maar dat kan net zo goed thuis, als podcast. Dit heeft als voordeel dat ik het onregelmatiger kan maken EN dat het ook "vreemder" kan worden dan ik nu vind dat het op een lokale omroep van 6 tot 7 's avonds mag zijn. Ook had ik na Willeke's dood besloten dat ik geen dingen meer ga doen die ik niet leuk vind en ik vind het o.a. niet leuk om 's winters in het donker op het fietspad van de Ceintuurbaan te fietsen. Ook is het 's avonds erg stil in dat grote gebouw en spreek ik alleen kort de mensen die voor en na mij hun programma doen. Ik ben wel iemand die met enige regelmaat onder de mensen moet zijn. Moet ik niet iets anders gaan doen, iets waarbij ik meer mensen ontmoet en wat minder voorbereidingsenergie vergt, zodat ik meer tijd en energie overhoudt om droodles te maken, want potverdorie, nu is er wéér de klad in gekomen. Wordt vervolgd.

vrijdag 14 juli 2017

Suzanne (3)

Er zijn vast nog meer viezerikken geweest, maar ik laat het hier even bij.