Berichten weergeven met het label gezichten. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label gezichten. Alle berichten weergeven

vrijdag 6 oktober 2017

split faces

Gisteren heb ik besloten om vegetariër te worden en wel hierom. Dat is een teken dat het goed met mij gaat. Ik kruip weer wat omhoog op de pyramide van Maslov. Als je in het depressieve spectrum zit en op overlevingsstand staat dan moeten hogere principes wijken: fuck milieu-vriendelijk, fuck wereldleed, fuck gezond, ik moet zorgen dat ik niet wegkwijn, ik moet mijn eigen lijden vermijden. Voordat de hele toestand met Willeke begon was ik al redelijk op de flexitarische weg, maar dat was niet vol te houden. Ik at op de hospice gewoon met de pot mee. Alleen verblijvenden konden op aanvraag een vegetarisch menu krijgen. Na Wil's dood ben ik wel weer aanmerkelijk minder vlees gaan eten, maar ik ga nu ook mijn wekelijkse broodje Döner kip e.d. afschaffen. Ik wil niet zo'n fanatiekeling worden. Veganisme zit gewoon niet in me, maar het is wel een stapje verder in het bewuster leven, het keuzes maken, het herdefiniëren van mezelf na iets wat toch wel een existentiële- of identiteitscrisis is, zo voelt het in ieder geval.
Zo zijn er nog meer kogels die langzaam maar zeker door de kerk vliegen, waarbij ik ook weer niet te streng moet zijn, want dan komt er een backlash, of hoe noemen ze dat.. Zo wil ik minder geld aan platen en cd's uitgeven, maar het bezoeken van een zaak als Diskid is ook een sociaal gebeuren en zonder enig sociaal gebeuren kan ik echt niet, zo heb ik de afgelopen periode gemerkt. Dus ik heb gisteren op mijn gemak door de 1-euro-promo-bak gesnuffeld en wat cd-tjes meegenomen, van artiesten waarvan ik meestal nog nooit gehoord heb. Sommige neem ik ongekend en onbeluisterd mee, louter op de hoes, het label, de titels (als er dingen als 'dismemberment protection' of 'slay the ignorant' op staan, dan ben ik minder geneigd die er uit te pikken) en vermelde instrumentatie (als er meer op staat dan vocals, drums, guitar en bass dan is de kans dat het interessant is al groter). De helft zap ik aan de toonbank met de koptelefoon nog even snel door, waarna er nog een enkeling afvalt en thuis draai ik alles helemaal. Dan vallen er uiteindelijk nòg een paar tegen, maar vrijwel altijd zit er iets tussen waar ik heel blij van word.
Deze keer waren dat deze twee. Ik heb ze allebei al twee keer gedraaid:


Misschien dat ik ze nog in een splogcast verwerk, maar nu vond ik dat even teveel gedoe. Geen bruggetje. We gaan nog even verder met de enge koppen:


donderdag 5 oktober 2017

dinsdag 29 augustus 2017

cartoonselfies

Het is nu officiëel. De hoofdredactie heeft (begripvol) op mijn ontslagbrief gereageerd en heel RTVZOo weet het inmiddels via de besloten fb-pagina. Volgende week is de laatste uitzending van VG, maar daarna gaat dit programma gewoon als podcast door, net als de plaatjespagina's waar ik iedere keer mee zeg te stoppen. Nu moet ik zeggen dat het einde van mijn 30 vooruit gemaakte posts alweer in zicht komt, maar het patroon is wel duidelijk. We zullen doorgaan.

Ergens vond ik een artikeltje over hoe cartoon-tekenaars toch die gezichtsexpressies zo goed weten te treffen, wel...