Berichten weergeven met het label record sleeves. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label record sleeves. Alle berichten weergeven

vrijdag 1 april 2016

streepjes en zo

Eerder had ik het over dat het eigenlijk niet zo'n fijne plek is, zo'n hospice, maar dan had ik het over het feit dat je zo met de dood wordt geconfronteerd. De situatie is niet zo leuk natuurlijk en er is geen alternatief. Je kunt over het algemeen wel merken dat het personeel dat er werkt beter is ingesteld op het verzorgen van mensen met zeer complexe ziektebeelden dan op andere afdelingen. Je wordt er wel serieuzer genomen. Wat dat betreft zouden alle verpleeghuizen en - afdelingen een bijscholing 'hospice-zorg' moeten volgen en misschien een paar mensen in Den Haag ook...
Gehoord uit de mond van een nieuwe "gast": "Ik ben al eerder in een hospice geweest maar dat was in ... (ergens in de Randstad) en daar moest ik weer weg, want ik ging niet snel genoeg dood."


maandag 11 mei 2015

hoezenpoezen, geknield

Vandaag heb ik het idee dat ik veel te weinig voel, gezien de omstandigheden. Het is ook alsof het allemaal maar een nare droom was waaruit ik net ben wakker geworden. Ik ben gewoon het huishouden aan het doen met Jean Jacques Perrey op de achtergrond. Moet ik nu speciaal droevige muziek op gaan zetten? Ik weet wat er te gebeuren staat en ik kan het ook voor me zien, maar wel wat vaag en zonder emotie... ook de toekomst na de dood van mijn lief probeer ik me voor te stellen, maar op de één of andere manier lukt dat nog slechter. De dag van vandaag kan ik me voorstellen en morgen. Overmorgen wordt al moeilijker. In het begin had ik vooral behoefte aan rust en wilde ik niet elke dag langs gaan in het ziekenhuis. Nu kan ik niet wachten tot het bezoekuur is aangebroken...