Posts weergeven met het label skulls. Alle posts weergeven
Posts weergeven met het label skulls. Alle posts weergeven

donderdag 10 mei 2018

skulls

Het regent. Ik heb weer een zangeres ontdekt: Nora Fischer. Jemig, die kan zingen, zeg! Werkelijk oorstrelend. Daar heeft ze ook heel hard aan gewerkt, als ik zie waar en bij wie ze allemaal gestudeerd heeft.  Onlangs heeft ze samen met Marnix Dorrestein een CD uitgebracht met renaissance- en barokliederen, bewerkt door Marnix op elektrische gitaar. Ik werd op haar spoor gezet door een HB-gast die haar persoonlijk zei te kennen. De CD staat op Spotify en daar vond ik nog meer werk van haar, dat ik eigenlijk nog veel beter vond. En via de rechterkolom kwam ik via het Noordpool Orkest weer bij Janne Schra terecht, hele andere stijl, maar ook erg mooi. Een heldere vrouwenstem brengt troost.

Ja, sommige mensen verbazen zich dan dat ik als iemand 'met verstand van muziek' zulke mensen niet ken. Maar ik kijk heel weinig TV en op de één of andere manier kijk ik àls ik dan kijk, alleen pulp om mijn gedachten te verzetten zoals Catfish op MTV of Border Security op Veronica, Doctor Phil en zo en verder is er al zó veel te ontdekken als je willekeurig op internet, in de kringloop, in de promobak van de 2e hands cd-zaak en de bieb aan het zoeken bent en ik ben zo slecht in het onthouden van namen. Dat schijnt overigens niet vreemd bij mijn soort hersenen te zijn: het ordenen van herinneringen lijdt onder de depressie. Misschien vandaar dat 'leren' mij zo uitput. Nog knap dat ik een theoretisch relatief zware studie aan het conservatorium heb gehaald. Ik stortte daarna net als na mijn vwo-examen wel compleet in en zat voor de rest van mijn leven aan de pillen, maar errug knap, hihihihihihi.
Maar goed, ik vind het wel leuk om dingen te leren kennen die NU gemaakt worden, ik ben alleen niet zo ingeplugd in de mainstream media en vergeet snel namen.

Gisteren kreeg ik een idee voor een Spinvis-achtig liedje. Het heet 'er staat niets in brand' (een uitspraak van mijn tandarts, die door mijn hoofd bleef gaan) ik hoorde het al helemaal in mijn hoofd. Ik heb snel de tekst opgeschreven en het ritme ervan genoteerd, maar net als bij 'Dansen is onze redding' verdween daarna al snel de lust om het ook helemaal te gaan uitwerken. Ook 'Hyperspace' het 9 jaar oude vervolg op In My Spaceship komt na vele oppakpogingen maar niet van de grond. Ja, dat laat ik waarschijnlijk zelfs totaal schieten. Het zit het maken van nieuwe dingen in de weg. Ja, waar gáát het eigenlijk om in het leven, wat is het belangrijkste? Moet alles wat je bedenkt ook helemaal àf en voor het nageslacht bewaard? of gaat het erom dat je in het hier en nu gelukkig bent? Het laatste toch?  


maandag 9 april 2018

skulls

Het gaat nog steeds niet zo goed. Het is weliswaar niet onafgebroken en ik kan er met behulp van een angstremmer de scherpe randjes vanaf halen, me een uur of twee overheen zetten en naar een openluchtconcertje in Assendorp, om vervolgens weer met die kop thee op het terraas van de HB te belanden, dus dan heet het "matig depressief" ipv "ernstig", maar verder is het knudde, hoor. Ik kom er net achter dat ik vandaag naar de tandarts moet. Hij zal wel weer beginnen over het vervangen van mijn vullingen, he-le-maal geen zin in. Ik doe me nog wel wat depressiever voor dan ik ben... En dan moet de belasting gedaan worden... ook maar weer uitstel aanvragen..? Het is waarschijnlijk in een uurtje of zo gedaan, maar ik zie er tegenop als tegen de Mount Everest.

woensdag 4 april 2018

skulls

Vandaag wordt mijn piano gestemd door een vriend. En binnenkort ga ik mijn dwarsfluit naar de reperateur brengen. Toch maar wel. Ik wil de buren mijn mooie atonale etudes niet onthouden.