Posts weergeven met het label telefoon. Alle posts weergeven
Posts weergeven met het label telefoon. Alle posts weergeven

maandag 23 april 2018

telefoon

Vannacht redelijk geslapen. Geen slaapverlammingen of zo, maar wel hele levendige dromen. Zo was er in Uithoorn op de plek waar mijn RK Mavo had gestaan een religieus themapark verrezen, met exacte replica's van middeleeuwse straten, kerken en kloosters, waar ik samen met mijn vader een bezoekje aan bracht. Maandag is Moetdag bij mij, dwz: administratie huishouden e.d. Ik zit tegen de deadline voor de belastingen, maar ik vraag maar weer uitstel aan. Ik kan me eigenlijk niet meer herinneren wanneer ik dat voor het laatst nìet heb gedaan. Het voorjaar is kennelijk niet geschikt, wat dat betreft. Bijkomend voordeel is dat als je het later in het jaar doet er bij de belastingtelefoon veelal de vaste medewerkers zitten, terwijl je in deze weken vooral uitzendkrachten treft die alleen de standaarddingen weten en dáár bel ik de belastingtelefoon niet voor. Vorig jaar was fijn. Toen kon ik een speciaal nummer bellen voor nabestaanden. Na beantwoording van mijn vraag liep de medewerker samen met mij de hele aangifte nog eens door. Of ik het wel goed heb gedaan is best een stresspuntje bij mij, dus hulde voor die meneer.

donderdag 19 april 2018

telefoon en infoinhaalslag

De laatste dagen zeg ik niet zoveel, maar het gaat allemaal wel, hoor. Ik heb wat zorgen om Jopie. Voor wie van facebook af is, is dit zijn verhaal: https://sploglog.blogspot.nl/p/jopie.html. Zijn scheten stinken niet meer zo en ongelukjes blijven uit, maar hij is af en toe nog wel aan de diarree en ik hoor het 's avonds flink borrelen in zijn buik... Hij is over het algemeen nog vrij energiek. Dus so far so good. Ik denk niet dat ik verder ga dokteren met hem als ik zie dat hij lijdt. Ik bedoel, ik ga geen echo in Deventer laten maken om te zien of hij een tumor heeft. Wat moet je daar aan doen dan? Chemo? Operatie? bij zo'n oud hondje? Een lichte narcose voor een gebitsreiniging is al te riskant op die leeftijd... Nee, ik voel me geen moordenaar als ik hem laat inslapen als het zover is, maar ik zal wèl huilen... Aan de andere kant verlangt een deel van mij ook naar een leven zonder huisdieren en de rompslomp daar om heen.

Verder keert de rust wat terug in mijn hoofd. Ik accepteer weer meer de dingen zoals ze nu eenmaal gaan. Op zich ben ik wel lekker bezig. Vooral 's ochtends zit er wel niet zo heel veel vaart in, maar ik heb ongemerkt toch weer 30 plaatjespagina's vooruit gemaakt en ik ben ook weer begonnen met opruimen. Het vinden van Willeke's bril was wel even een dingetje... Ik was hem vergeten. Hij zat nog  onschoongemaakt in de koker, van de laatste keer dat ze hem op had gehad. Ik heb hem zo in de vuilniszak gestopt bij de andere spullen en die later in de ondergrondse container gestort. Ja, haar DNA zat er nog op en hij was heel duur, maar wat moet ik er mee? Terugbrengen naar de winkel? Dat was overigens een optie waar ik later pas aan dacht... Het voelde aanvankelijk rot dat hij nu tussen al het andere rest-afval lag, wachtend om verbrand te worden, maar wat ik ook nog van haar heb, kostbaarder dan zijzelf kan het nooit zijn en zij is ook verbrand. Had ik hem dan schoon moeten maken? Dat is lood om oud ijzer, want dan was haar DNA in het riool terechtgekomen, samen met de uitwerpselen van de hele straat. Eigenlijk zou dat nòg erger zijn. Anders sta je daar ook niet bij stil. Alles heeft slechts de betekenis die je er zèlf aan geeft. Nu drie dagen later ebt het gevoel hierover alweer weg. 

Ik heb maandag ook een groot deel van de laatste lading handwerkboeken naar de kringloop gebracht en daar meteen wat zomerkleding aangeschaft. Ik keer langzaam weer terug naar wat meer kleur, vooral zo moet ik bekennen vanwege een terloopse opmerking van iemand uit Wageningen. Kort na Willeke's dood voelde ik de oprechte behoefte mijn kleding te veranderen: zwarte of gewone spijkerbroek met zwart T-shit of zwarte Holtenbronx-hoody. Dat is ruim een jaar lang mijn "image" geweest.
Gisteravond een heerlijke avond op het terras van mijn stamkroeg gehad. Ongelooflijk gelachen om de smakelijke verhalen van Igor over het culturele leven in Zwolle en meer. 

zaterdag 24 februari 2018

telefoon

En het blijft maar mooi weer. Wel een beetje koud. Heb vannacht het klokje rond geslapen, ook wel eens lekker. René R. na jaren weer op bezoek gehad. Wederom dient zich een pril begin van muzikale samenwerking aan. Dat is bij ons al eerder het geval geweest en dan bleef het daarbij, maar de aanhouder wint. Hoewel... daarbij blijven ... we hebben natuurlijk samen met Remco en Inge de begeleidingsband van de inmiddels in Zwolle wonende Thierno gevormd: http://vreemdegeluiden.blogspot.nl/2007/01/vreemde-geluiden-19-thierno-barry.html. Weer zoiets waarvan ik denk: ik heb toch best wel leuke dingen georganiseerd in het verleden.


Ik heb weer een film van Kiarostami gezien (linksonder), de enige andere die ze hier in de bieb hadden. Ik twijfel of ik hem nòg een keer ga kijken, om te zien of ik hem wel goed begrepen heb, of dat ik dingen gemist heb. Het is zo’n film waarover ik graag nog met iemand na zou praten. Sterk filosofische inslag, over de vraag die mij ook intrigeert: wat is het verschil in waarde tussen een origineel kunstwerk en een exacte kopie, maar ook een relationeel drama dat in ieder geval wèl van alles met me deed. Tevens meen ik nu bepaalde stijlkenmerken van hem te ontdekken, in ieder geval qua geluidsdecor. Je kunt horen dat daar bewust aandacht aan is besteed. Ik ga toch kijken of ik aan andere films van hem kan komen, want de man heeft een omvangrijk oeuvre nagelaten.

een mailtje dat in mijn schatkist gaat:

"Beste heer ...,
in de cd 'Adam's lament' van Arvo Pärt die u in december en januari via de bibliotheek Zwolle van ons (Muziekbank Enschede) hebt geleend bleek een cd van The Damned te zitten, die niet van ons is. Kan het toevallig zo zijn dat de cd's per ongeluk verwisseld zijn?"