Berichten weergeven met het label vrouw in stoel. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label vrouw in stoel. Alle berichten weergeven

donderdag 30 maart 2017

vrouw in fauteuil (2)

Gisteren was ik het zó zat met die trage vastlopende laptop dat ik hem geformatteerd en naar fabriekswaarden heb hersteld. Op het moment dat ik dat deed dacht ik dat ik tòch alles gekopieerd had (nee, aan back-up-in-the-cloud wordt nu gewerkt...). Jullie raden het al: ik was toch een páár dingetjes vergeten... Het exporteren van de mails moest handmatig, want live-mail deed dit onvolledig, om het maar zachtjes uit te drukken. De inbox met mails van de afgelopen twee jaar ben ik dus kwijt, maar eigenlijk voel ik daar opluchting over: gewoon met een schone lei beginnen. Ook mijn download-map met handige progjes en nog niet uitgezochte muziekdownloads en de laatste acht uitzendingen van Zwols Muziekarchief ben ik kwijt, maar die laatste staan online. Ach... eigenlijk ben ik wel blij met mijn iets te impulsieve actie. Voorjaarsgevoel... opruimen, opnieuw beginnen.
Overigens voor de nieuwkomers: de nummering van de thema's klopt niet altijd. Het is de volgorde waarin ik ze maak en niet waarin ik ze plaats. Mocht het jullie al zijn opgevallen...


dinsdag 28 maart 2017

Vrouw in fauteuil (3)

Vandaag breng ik voornamelijk hier door. Ik heb in ieder geval rust genoeg in mijn kont om in de tuin met een SF-boek te zitten en als je goed kijkt zie je dat ik gezelschap heb:


en gepland, kan bijna geen toeval zijn:

dinsdag 7 maart 2017

Vrouw in fauteuil

Gisteren heb ik een afspraak gemaakt om Willeke's as op te halen. Mijn broer verbaasde zich over mijn formulering dat ik "dat best wel een dingetje vind". Ja, zo zeg je dat toch tegenwoordig. Ik zie er erg tegen op en vooral ook tegen het verstrooien over de rivier die we afgesproken hebben. Dan zinkt dat naar de bodem tussen het vuile slip en wordt misschien ooit door een baggermachine opgegraven, etc... Maar ja, in Zwolle was geen optie, dat stond voor een 'heel saai leven gehad hebben'. Er wonen was prima, maar er begraven worden... Ook zo'n uitdrukking: ergens nog niet dood gevonden willen worden... Het is waarschijnlijk ook typisch dat de instelling waar ze stierf letterlijk aan de gemeentegrens lag.
De rest van de dag had ik verder geen zin om andere dingen 'afspraken met de maatschappij' na te komen. Ik ben aan de slag gegaan in de tuin, de partytent weer tevoorschijn gehaald, schoongemaakt en opgezet. De uitzending van vanavond is nog niet voorbereid. De geplande olifantenspecial schuif ik wéér een weekje vooruit. Ik zoek zo direct een splognerizer uit van mijn voorselectie, die ik ooit voor uitzending om 6 uur 's avonds op een lokale omroep geschikt achtte.
Ik draai weer veel Bowie en met name keer op keer het album Heathen, waarvan sommige tracks dezelfde weemoed uitstralen als Spinvis.
Ik heb mijn lidmaatschap van de Shit Record Covers groep opgezegd, vanwege de opmerkingen die er over jodelen gemaakt werden en over mijn reactie dat ik Mary Schneider een groot stemkunstenares vind die saaie doodgespeelde klassiekers weer leuk om naar te luisteren maakt. Ik ken menig beroepsmusicus die net als ik stiekem van jodelen houdt. Probeer het zelf maar eens. Het is erg moeilijk om goed te doen en als je het doet merk je dat het een snaar raakt van binnen. Die snaar gaat ook trillen als je mensen hoort die het heel goed kunnen. Dan ga je snappen dat er hele volkstammen heel blij van worden. Als je ouder wordt ga je steeds meer dingen begrijpen en word je voorzichtiger in je oordeel. Ik heb geen zin meer om verbonden te zijn met groepjes waar zoveel domme opmerkingen worden gemaakt. Ik heb daar geen zin meer in. Ze doen maar. Down in space it's always 1982. Grappige platenhoezen vind ik elders ook wel.