Posts weergeven met het label 78 rpm. Alle posts weergeven
Posts weergeven met het label 78 rpm. Alle posts weergeven

donderdag 5 april 2018

De kunstenaar en zijn model

De driddle droodle is af. Er zitten een stuk of 4 jaren 80 hits in, waarvan twee overduidelijk, ook nog wat jaren 70 en wat ik verder nog op de schijf had staan.



Het is niet mijn beste, maar uiteindelijk is íe wel aardig geworden.


Jos de pianostemmer had ook nog een koffergrammofoon voor me meegenomen, want die vindt hij weleens bij het grof vuil. Ja, je leest het goed... Kan ik eindelijk de platen uit de erfenis van Wout draaien. Tenminste als de bestelde naalden binnen zijn. Dan wil ik daar een VG mee maken compleet met opwinden e.d.
De piano nodigt weer uit om te spelen en verder ben ik nog steeds vrij moe.

dinsdag 20 maart 2018

78 toeren, No Reason en Yoga

René Rikkers stuurde me gisteren deze video op. Zijn boek ken ik wel, maar dit prachtige interview had ik nog nooit gezien:



En dan heb ik gisteren weer mijn best gedaan 3 jaren 70 hits in een droodle te stoppen. Wederom de vraag, wie hoort ze alledrie? Eentje is wel duidelijk en de tweede kom je ook wel achter, maarrr...




De oplossingen zullen binnenkort bekend gemaakt worden.
Inmiddels ben ik dusdanig opgeknapt dat ik weer naar de Hete Brij ben geweest. Het was een verademing om weer even onder de mensen te zijn en om ook je hersens weer even te laten werken in een echt gesprek. Ik voelde me er na afloop echt beter en helderder door. De mens blijft toch een sociaal dier. De evolutie heeft de overlevingskansen van mensen die zich graag lange tijd van de rest afzonderen niet bevorderd... hoewel... al die verhalen over yogi's en zo... Maar ... ik heb nu die datastick van de Stichting Skepsis in huis en daar een artikel over de geschiedenis van fakirs en yogi's gelezen. Daar zaten inderdaad mensen tussen die zichzelf afbeulden, maar niet in afzondering. Het is zelfs mogelijk dat verhalen hierover op misverstanden van westerse bezoekers berustten,

"Er werd beweerd dat de yogi’s hun adem ongelooflijk lang konden inhouden. Ze konden ook heel lang zonder eten en drinken. Er werd gezegd dat ze soms maandenlang in de hoogste samadhitoestand in een grafkelder lagen. Het is echter niet uitgesloten dat reizigers die zulke verhalen optekenden, niet goed begrepen dat deze yogi’s al overleden waren. Men had de gewoonte om yogi’s niet te cremeren maar te begraven. Yogi’s die zich in latere eeuwen levend lieten begraven, gebruikten meestal trucs, al brachten sommigen het er niet levend vanaf. In 1955 werd het in India verboden."

Grappig overigens is dat de hatha yoga zoals wij die nu beoefenen in het westen, niet duizend jaren oud is, maar stamt uit de eerste decennia van de twintigste eeuw. De zonnegroet komt zelfs helemaal niet uit het verre oosten...

"Zo zijn er duidelijke overeenkomsten met de Deense gymnastiek van Niels Bukh. Vooral de staande houdingen, die niet in traditionele hatha yoga voorkomen, waren aan gangbare gymnastiekoefeningen ontleend. De Deense methode was destijds zowel op Indiase scholen als in het Britse leger populair, omdat de oefeningen energieker waren dan de Zweedse gymnastiek. In tegenstelling tot statische yogahoudingen, waarbij men geruime tijd onbeweeglijk blijft, was de nieuwe yoga van Krishnamacharya zeer geschikt voor demonstraties, die hij op verzoek van de Maharadja regelmatig met zijn leerlingen gaf.
Pattabhi Jois onderwees de methode vanaf de jaren 1970 aan westerlingen onder de naam Ashtanga Vinyasa Yoga, ook bekend als power yoga of flow yoga. Vanuit de zonnegroet worden de lichaamshoudingen in een vloeiende beweging met elkaar verbonden en gesynchroniseerd met de ademhaling, waarbij men regelmatig van de ene naar de andere houding springt. Hoewel Jois beweerde dat de methode al 5000 jaar oud was (een claim die in de Nederlandse Wikipedia wordt herhaald), kunnen we de oorsprong beter in de jaren 1930 plaatsen. Krishnamacharya hoefde de zonnegroet niet van ver te halen, want die werd al in een andere ruimte van het paleis beoefend door enkele bodybuilders, waarmee hij contact had."

(citaten Rob Nanninga, skepter jaargang 23, 2010, nr2 "Relaxte yogi's, waar komt de yoga vandaan?" )

Blijft leuk mysteries doorprikken ;)






vrijdag 2 maart 2018

vrouw met sigaret (22)

Er zijn er weer eens twee op één dag gepubliceerd. Dat komt deze keer vooral door luiheid mijnerzijds, namelijk tijdens het heen en weer schuiven even pauzeren en het daarna te lang uitstellen, afijn: u moet maar even op "oudere post" klikken.
Vandaag ben ik bijna de hele dag binnen gebleven, op een fikse avondwandeling met een uiterst energiek hondje na dan. Ik ben bijna de hele dag bezig geweest met track voor track doornemen van een fractie van het immense78-toeren archief dat ik al jaren geleden van Cees uit Breda heb gedowngeload: máánden was ik er mee bezig. Uiteraard neem ik het archief mee als ik op nummers voor vreemde geluiden zoek, maar dat is dan op trefwoord en tracks kunnen ook overeenkomsten hebben die zich niet in één of enkele trefwoorden laten vatten. Dus de hele dag heb ik geluisterd naar novelty-tracks, ragtime, dixieland en wat al die meer zij. Ik heb veel ontdekkingen gedaan en kwam op gegeven moment op het lumineuze idee om het net zo op te vatten als de plaatjes die ik op tumblr e.d. naar verschillende thema-categorieën sleep. De mogelijkheden voor VG zijn ineens weer eindeloos, ook al omdat René heeft gezegd er inderdaad voor te voelen af en toe aan mee te werken. Afijn, we merken het wel.
Ik kwam trouwens nòg later op het idee om droodlebare tracks ook in een apart mapje te zetten.
Tussen de bedrijven door lees ik trouwens dìt:


Voor bijna niks tikte ik onlangs een paar Lampo's op de kop. In mijn jonge jaren vond ik dat erg mooi, dat magisch realisme en zo en ik was benieuwd of er nog meer was dat me indertijd trok en nu weet ik het weer: zijn boeken zitten vol met sympathie en liefde en ik kan mij moeiteloos in de hoofdpersoon inleven. Leuke bijkomstigheid is dat dit verhaal nog geen 10 jaar eerder speelt dan de  jaren dat ik zelf regelmatig door het Vlaamse platteland rondzwierf. De omgeving rond Leuven herinner ik mij vrij goed en dan kan ik mij de sfeer in zo'n stadshotel, waar de tijd min of meer heeft stilgestaan en waar een deel van de geschiedenis zich afspeelt des te beter voor de geest halen. Maar het surrealistische sluipt al snel het verhaal binnen, doch is ook heel subtiel en vriendelijk van aard, net als in De komst van Joachim Stiller.

Oja, gisteren gescoord, ook prachtig, kende ik helemaal niet van Hinze:


vooruit dan maar, nog een themaatje:

dinsdag 12 mei 2015

grammofoon

Er gebeurt veel, ik denk veel, maar ik geef de gedachten na gebruik weer terug aan de cosmos. Ja, dat laatste is niet van mezelf, hoor en ik geloof ook niet in een cosmos als opslagplaats van gedachten die wachten om bij mensen in te vallen, maar het is op zich wijs. Je hoeft niet met alle gedachten die je hebt iets te doen. Het is geen zonde om niets met een idee te doen. Amen.