Berichten weergeven met het label splogwork. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label splogwork. Alle berichten weergeven

donderdag 13 juli 2017

middelvinger (Suzanne 2)

Misschien dat sommigen onder jullie gisteren gedacht hebben: 'jan, wees toch niet zo altijd zo aardig en netjes. Waarom doe je niet hetzelfde als Tim, maak er je eigen kunstwerk van, ongeacht het basismateriaal: strooi nog wat suiker over dat met koffie besmeurde aquarelletje en teken er een doodshoofd in of een middelvinger voor mijn part!'

Oké, ook déze mensen stel ik graag tevreden. Ik zou namelijk nog wat met de verkregen loops doen en ergens maakte Tim's geluidskaart per ongeluk iets van een melodietje en daar heb ik inderdaad flink wat suiker aan toegevoegd. Zet de speakers of je koptelefoon maar lekker hard!



En tòch heb ik het idee dat dit nog te braaf is ...



woensdag 12 juli 2017

samenwerken

Gisteren ben ik dus aan de slag gegaan met wat ik opgestuurd kreeg door Matt. Het heeft een resultaat opgeleverd, maar ik denk dat het duidelijker is als ik even een inkijkje in het proces geef. Dit was dus het opzetje dat Matt had gemaakt voor Tim. Hier even een stukje couplet-refrein:



Hij leverde dus ook de aparte sporen aan.

Wat hij na enkele maanden terugkreeg was in feit twee opnames van Tim die de sporen in schijnbaar willekeurige volgorde, enigszins versneld door een synthesizer of andere elektronische effectenmachine had gegooid. Ik laat het eerst even een klein stukje horen:



En zo gaat dat nog 14 minuten door... Ik vind het ronduit respectloos. Het is alsof je afspreekt met iemand om samen een schilderij te maken. De ander begint en levert een eenvoudige aquarel aan, geen groot talent, maar hij heeft er zichtbaar tijd in gestoken en jij wacht twee maanden, gooit er vervolgens wat koffie overheen en roert er lukraak met een kwast door en stuurt dat terug. Toch?
Natuurlijk is het leuk om te experimenteren met wat een synthesizer allemaal uit zichzelf doet, als je aan de knoppen draait, net als dat het interessant is om kwasten met verf aan een plafondventilator te bevestigen en met het toerental te gaan spelen, maar als iemand jou voorstelt om samen een wandschildering te maken en jij stemt daar mee in, dan is dat niet wat je met de ander zijn eerste opzet doet.
Ik vind dat als je gaat samenwerken dat je je moet proberen in te leven in wat de ander bedoelt, de dingen eruit pikken die jou aanspreken en daar iets mee doen wat jij goed kunt.

Wat ik dus geprobeerd heb is in de geest van beide heren te handelen en het vertrekpunt van Matt niet uit het oog te verliezen: Ik heb zijn gitaartrack genomen, die een beetje gepolijst en daar de basistrack van gemaakt. Vervolgens heb ik uit de track van Tim korte interessante geluidjes geknipt die door zijn werkwijze toevallig ontstaan waren. (Ik heb er ook per ongeluk ontstane loops uit gehaald, maar daar heb ik nog even niets mee gedaan.) Vervolgens heb ik van die snippers weer een beat gemaakt, die past op de gitaartrack. Daarna heb ik heel spaarzaam drum, percussie, keyboard en een koorsample gebruikt en het begin en eind van Tom's langste track als decoratie aan het intro en slot geplakt.

en dan krijg je dit, Matt was er blij mee:



Ik vroeg of hij nog ergens een tekst had liggen, want dat is altijd mijn grootste probleem bij een liedje dat geen kinderliedje is en dat had hij. Wordt vervolgd dus.

vrijdag 7 juli 2017

Eleanor Rugby

Zoals beloofd:

en de luisteraarsvraag voor vandaag: hoeveel versies van het liedje zitten hierin verwerkt?

Ik vind dit toch ongelooflijk fijn om te doen, hoor en ik heb hier nog niet eens alles uit de kast gepakt. Het is het eerste dat ik op deze computer maak en Magix heeft weliswaar altijd bugs, maar in deze configuratie maar één merkwaardige waar ik geen last van heb: hij crasht als je het programma afsluit, waarna het opnieuw opstart en je nog het een keer moet afsluiten. Hij is gisteren niet vastgelopen tijdens het mixen, terwijl ik hem toch extra op de staart heb getrapt qua effect-rekenwerk. Het opnemen van tracks via de microfoon zorgt ook voor vastlopers, maar dat was al moeilijk door het latentie-probleem van de geluidskaart(vertraagde verwerking van live opgenomen geluid, wat onmogelijk inspelen/singen is, omdat je jezelf een halve seconde later in de koptelefoon terughoort. Hier haalden ze vroeger met Een van de Acht leuke grappen mee uit).

zaterdag 3 december 2016

droodle 20161202

Nou, dit is dus wat ik in een avondje in elkaar draai, als ik een paar uur sampletjes heb zitten knippen. Ik zie dat dit mijn eerste droodle sinds praktisch een jaar is... Uiteindelijk moet je goed luisteren waar de Beatles-samples zitten. Wat overheerst is een loop geknipt uit een werk van Simon Fisher Turner, een componist waar ik erg van hou, omdat hij met de combinatie geluidscollages, gesproken woord en "echte" instrumenten een prachtige sfeer en stemming weet te creëren. Je hebt helemaal geen drugs nodig als je naar zijn muziek luistert. Verder nog wat pianosnippers uit Emiel Burian's American Suite en Aaron Coplands' Four Piano blues, een kreet van Little Richard en wat opvulklankjes uit het standaard-archief



Hij is niet af. Ik was gewoon moe en ik heb er letterlijk een "end" aan gebreid. Ik denk dat ik hem nog langer ga maken.

zondag 3 januari 2016

knees

Gisteren ben ik met een neef en nicht, waarvan ik de laatste afgezien van mijn moeder´s begrafenis al 30 jaar niet meer gezien had naar de Bowie-tentoonstelling in Groningen geweest. Het was een mooie ervaring, zowel om elkaar bij te praten over ieders leven in de tussentijd als de multimeediale ervaring van de expositie. We liepen met een soort radiootje om ons nek en een koptelefoon op, waarbij op elke plek de radio automatisch op de bijbehorende zender sprong, althans meestal. Soms moest je best even wachten, maar niettemin typisch Bowie om met nieuwe technieken mee te gaan. Alleen het einde van de ´rondleiding´ vond ik minder: David is Live, met keiharde muziek uit de luidsprekers en vage beelden van concerten overal om je heen op de muren geprojecteerd. Wij hadden het idee dat het idee was, dat je aldaar zo snel mogelijk het restaurant in gejaagd werd.
Uiteraard was er veel aandacht voor het visuele aspect van Boiwe´s kunstenaarsschap: de hoeveelheid pakken/kostuums was indrukwekkend, maar ik had niet de sensatie die ik van vroeger ken, zo van wow, dit heeft hij dus echt aangehad, zo´n connectierealiseergevoel. Waar ik vooral op gefocussed was waren de inkijkjes in de creatieve processen die ten grondslag liggen aan zijn liedjes. En gekgenoeg had ik er heel concreet iets aan. Ofschoon ik wist dat Bowie allerlei onconventionele en door sommigen verguisde methoden toepast om tot teksten te komen, realiseerde ik me dat er een eigenlijk een vrij simpele oplossing bestaat voor het grootste probleem waar ik bij liedjes tegenaanloop. Tot nu toe trad ik altijd in de voetsporen van Boudewijn de Groot en later Spinvis en zo: eerst de tekst voor minstens één mooi couplet, of een gedicht dat helemaal af is en dat als uitgangspunt nemen, maar toen ik er gisteren achter kwam dat Bowie meestal éérst de melodie schrijft en dan allerlei methoden aanwendt om daar een tekst op te verzinnen, was dat een eye-opener voor me. Toen ik ergens las dat hij vooral met zijn latere werk soms maanden wachtte met het schrijven van teksten op liedjes die instrumentaal al helemaal opgenomen waren viel mijn kwartje helemáál... En zo waren er meer dingen die voor inspiratie zorgden. Thuis heb ik in mijn notitieboek een lijstje gemaakt van ´Bowie´s way of working´ wat dan verder uitmondde in een stortvloed aan ideeën voor onderwerpen, leuke zinnetjes, aanvullingen op eerdere brainstormnotities, etc...
Ook heb ik de Bowie-albums die ik zelden draai, omdat ik ze minder vond achter elkaar door de koptelefoon aan een onderzoek onderworpen omdat ik nu het verhaal achter het ontstaan er van kende. Misschien dat je die dingen ook ergens op internet kunt lezen, maar zo'n totaal-ervaring slaat toch beter aan. Ineens vond ik die 'mindere albums' bij nauwkeuriger beluistering een stuk minder minder, om het zo maar eens uit te drukken: ik luisterde er nu analytischer naar en hoorde hoe creatief ze eigenlijk in elkaar zaten. Dat hoor je niet zo als je het als behang op zet... Niet dat ik nu bewust ga imiteren, maar wat bij Bowie zo opvalt is dat hij muzikale grenzen overschrijdt, waarvan je je niet realiseerde dat die er waren, de ongeremdheid aan ideeën en tegelijkertijd het incorporeren en verwijzen naar eerdere vondsten werkt heel geestverruimend op me momenteel.

en dan nu iets heel anders:



maandag 14 december 2015

droezel 20151211 en -13

Dit is de Toto-Gruppo-Popp mash-up waar ik het eerder over had. Ik was er bijna tevreden over toen de laptop vastliep en er uiteindelijk niets anders op zat dan de stroom eraf te halen, waarna het mix-bestand beschadigd bleek.



Er zitten nu twee momenten in van dingetjes die niet recht genoeg onder elkaar staan, althans naar mijn zin en die ik had bij willen schaven, maar het hele stuk overnieuw gaan doen, daar begin ik niet aan. Ik zou wèl iets anders kunnen doen met hetzelfde materiaal. Dan zou het deze kant uit kunnen gaan:



Dit heb ik overigens gemaakt met Magix Musicmaker 2007, die ik toch ipv 2003 op het laptopje heb geinstalleerd, omdat die qua interface toch aanmerkelijk lekkerder is dan 2003 en bovendien heb ik met 2007 en hoger nooit meegemaakt dat een mix-bestand na vastlopen beschadigd was.

Je staat er niet bij stil: even naar de WC gaan. Het is de normaalste zaak van de wereld. Niet voor een ALS-patiënt. Als mijn echtgenote aandrang voelt, dan moet ze op het knopje drukken dat met een koordje om haar hals hangt. Dan komt er iemand vragen wat er is en die gaat er na geïnformeerd te zijn nog iemand bij halen. Gezamenlijk halen zij de dekens weg, koppelen zij de sonde-voeding af, verwijderen zij de ´systeemluier´, wurmen een tilzak onder haar rug door, hierbij proberend haar uiterst pijnlijke schouder zoveel mogelijk te ontzien, rijden de tillift die in de gang of in de badkamer staat haaks op het bed, laten met de afstandsbediening de tilarm zakken, en brengen met de andere afstandsbediening het verstelbare bed in horizontale staat, wat maar heel kort kan anders komt mijn lief in ademnood, vervolgens gespen zij de zak aan de tilarm en tillen daarna W. omhoog en rijden haar naar de Po-Douchestoel, waar zij haar weer in laten zakken. Daarna verwijderen zij zich uit de kamer en komen weer terug als W. hen met een druk op de knop weer oproept. Daarna wordt zij op dezelfde manier weer in bed gebracht, waar zij een schone luier omkrijgt en de sonde/voeding weer aangekoppeld krijgt wordt ingestopt. Dat moet heel goed gebeuren, want ik heb al twee keer meegemaakt dat het hele ritueel vrijwel overnieuw moest omdat er een lekkage ontstond waardoor zij in haar eigen eten ´zwom´.

En als W. energie genoeg heeft om in haar elektrische rolstoel te gaan, dan wordt ze daarin gezet en dan wordt de sonde/voeding daaraan gehangen en wordt de ´waterpijpslang´ van het vaste beademingsapparaat aan de rolstoelversie gekoppeld, waarna die wordt aangekoppeld, zodat zij een paar teugen kan nemen als zij die hoofdpijn krijgt.

Ik krijg het voor elkaar om tussen deze bedrijven door nog de droodletjes van hierboven te maken, maar W. heeft sinds haar longsontsteking geen puf gehad voor haar schriftelijke studie. `Ik heb de energie van iemand die een flinke griep heeft´. Vandaag heeft ze samen met ´de groep´ geluncht en het avondeten genuttigd. Dat geldt tegenwoordig beiden als een wapenfeit.

`Ik vind het zo oneerlijk!´ Ik ook, schat, ik ook. Laat Trump of een andere haat-imam ALS krijgen.


dinsdag 8 december 2015

droodle 20151207

Na gisteren gezellig over zelfmoord gekeuveld te hebben, pakken wij de blogdraad weer op, maar dan anders. Ja ik stap toch even van de dagelijkse plaatjes af, omdat ik eigenlijk weer terug wil naar het blog zoals het er alweer een tijdje geleden uitzag. Ik vind het ineens teveel een sjabloon geworden. Daarnaast is het belachelijk dat ik hier de muziekspulletjes eindelijk bijna perfect heb opgesteld en dat ik daar helemaal niets mee doe, terwijl ik daar veel beter in ben dan in het visuele. Tevens merkte ik gisteren hoezeer ik alles om mij heen vergeet als ik er mee bezig ben. Schop onder de kont dus. Het volgende is niet een hoogstandje, maar wel grappig. Ik moet er weer een beetje inkomen, zeg maar. Mischien moet íe gedeeltelijk overnieuw, maar het concept bevalt me wel. Hij is samengesteld uit samples die ik lukraak heb weggeknipt uit cd's die ik de laatste tijd van de bibliotheek geript heb, met een krakkemikkig casio-keyboardje uit de losse pols (met de nadruk op los: het mag wel wat strakker, zo zullen enkelen met mij eens zijn).



zondag 24 mei 2015

re-mixdroodle

Allereerst heb ik gisteren een mopje geflanst van een bestaande a cappella van Carolina Chocolate Drops. Van die dingen die ik vroeger niet mocht van me zelf, maar toen ook al stiekem deed. Uit de kast ermee:



af en toe dringt het met een dreun door. 's nachts vooral, maar dat had ik al verteld. ááááárgh, ik ben helemaal alléén in huis. het slaapkamerverbod voor ons hondje is opgeheven. of had ik dat ook al verteld? Het is totaal geen compensatie, maar toch vind ik het wel wat hebben, om zo samen wakker te worden en bovendien durft hij niet van het bed af en zal hij nooit zijn 'nest' bevuilen. dat scheelt dus poep en pies ruimen in de woonkamer 's ochtends als ik beneden kom. zo'n hekel aan. nu til ik hem simpelweg de tuin in en er kan na afloop gewoon een halve emmer water overheen. ja, want de ruzie met de buren heeft toch littekens achtergelaten, hoewel ze hebben gezegd dat ze nu alles begrijpen. ja, dìt wel, maar dat we indertijd te depressief waren om de honden uit te laten werd nìet begrepen, hoewel één van hen zelf depressief is... van die dingen... we leven in het hier en nu. hoe lang blijf je kwaad op iemand? precies... zand erover, nee niet over de poep, dat is bij katten. de poep ruim ik met van die handige door de gemeente gratis verstrekte poepzakjes, waar ik alweer een aardige buffer van heb opgebouwd nadat die de afgelopen drie weken behoorlijk was aangesproken.

dinsdag 3 februari 2015

lekker bezig

Vanochtend ben ik lekker bezig geweest met knutselen aan een tune voor mijn nieuwe programma dat een mix van alle muziekstijlen moet worden die in Zwolle beoefend worden. Ik begin eindelijk een klein beetje in de buurt te komen van wat ik wil.

♫ Jan Turkenburg - Het Zwols Muziekarchief (begintune, demo 3.1 )

maandag 26 januari 2015

droodle20150125

Volkomen lukraak en intuïtief ben ik gaan plakken en knippen, gisteren. Ik dacht aanvankelijk dat het helemaal niets zou worden, maar naarmate ik de gaatjes in ging kleuren met extra 'claps' en keyboard begon het toch ergens op te lijken. Ik vind hem zelf het opnieuw draaien in ieder geval waard en ik erger me nergens meer aan. Dus dan is 'ie af:

♫ Splogman - Droodle20150125

zondag 23 november 2014

Het schiet niet zo op met dat dagelijks een muziekje opnemen. Gisteravond heb ik dan weer een nieuwe versie van het Boevenlied opgenomen. Hij kan mooier, maar dit is een redelijke indruk...

Boevenlied [Nico Smit] versie MJ3 by Meneer_Jan on Mixcloud

zondag 16 november 2014

De BONTEMPI GT 960

Tja, dat keyboardje dat ik laatst bij mijntafel vandaan gehaald had, heeft toch niet zoveel mogelijkheden als dat ik dacht, of er moet nog wat voor mij verborgen zijn... Ik dacht dat je er zelf automatische begeleidingen mee kon creëren, maar je moet het doen met de vooraf ingeprogrammeerde. Wat ik hinderlijk vind is dat je het volume van de 'plastic' drums niet kunt regelen of uitzetten, zoals op veel andere keyboards uit ongeveer die tijd wèl kan.
Ik heb er maar even snel een recht-toe-recht-aan-versie van Het (Vreemde Geluiden) boevenlied mee opgenomen. Ik vind hem vre-se-lijk, maar dan hebben we er weer ééntje in reserve voor absolute noodgevallen:

Boevenlied [Nico Smit] versie MJ2 by Meneer_Jan on Mixcloud


Misschien dat ik er vanavond nog iets creatievers mee kan uithalen... wordt vervolgd

donderdag 11 september 2014

leader

Jahoor, het is zo ver... ik heb zowel de moed als de gelegenheid om het radioprogramma Vreemde Geluiden weer in min of meer oude glorie te herstellen (of zoiets). De komende tijd zal ik minder bezig zijn met het verzamelen van plaatjes. Er is trouwens nog steeds voor bijna een maand in voorraad. Ik ben nu bezig om tunes, jingles en reserve-uitzendingen op te nemen. Van de begintune van Boudewijn de Groot maak ik diverse mixen, voor afwisselend gebruik. Nummer twee komt al een beetje in de buurt van wat ik wil. Alleen dat "we're gonna rock the show" vind ik nog te amateuristisch klinken, maar voor zo af en toe kan íe wel:

Vreemde Geluiden leader 2 by Meneer_Jan on Mixcloud

woensdag 27 augustus 2014

liedjesdiarree twee

Ik weet niet of dit een typisch kinderliedje is en of het niet te Toon Hermans-achtig is, maar ik heb besloten om alles wat er momenteel in mijn hoofd opborrelt op te schrijven en te scannen. Je weet nooit wanneer de kraan weer dicht gaat.



voorlopige vervolgcoupletten:

Weet jij hoe het lied van de zin begint
iets met zuiver en zoet en zozeer bemind
Wat je nooit begrijpt, wat je ook verzint
Weet jij hoe dat begint

Weet jij hoe het lied van de zoen wordt genoemd
iets met heerlijk begeerlijk, een bijtje dat zoemt
Het is vrij onbekend, verre van beroemd
Weet jij hoe men dat noemt?

maandag 14 juli 2014

zondag 13 juli 2014

Bohemian oddity

of Whiter shade of rhapsody, ik wist niet goed welke titel ik dit meegeven. Het spookte door mijn hoofd na het plaatsen van het vorige bericht en het MOEST gedaan worden. Ik kan niet beloven dat ik dit nooit meer zal doen...

Bohemian oddity by Jan Turkenburg on Mixcloud

woensdag 4 juni 2014

Beschonken Vlinder

Ik heb maar weer eens wat artistieke barrières doorboord. Het is er hier al vaker over gegaan: dat ik niet aan de slag ga om iets te maken omdat ik geen goed idee denk te hebben, dat het idee smakeloos is, of omdat ik denk dat ik er tòch niet iets smaakvols, kunstzinnigs, verantwoords, blablabla van kan maken... stom... gewoon beginnen, hartstikke leuk, alles was nog niet bestaat is het waard uitgeprobeerd te worden:

♫ Turkenburg/De Groot - Beschonken Vlinder



♫ Turkenburg/De Groot - Beschonken Vlinder.mp3